BlogTo microdose or not to microdose?

Azarius

  • $

$ 0, -

US$ 0,00

To microdose or not to microdose?

28-06-2018 - 0 Reacties

Psychedelica hebben gezorgd voor een aantal van de dierbaarste en belangrijkste ervaringen in mijn leven. Het probleem is dat ik al vijf jaar geen psychedelica meer heb gebruikt. Ik weet dat ik nog lang niet klaar ben met acid, truffels en paddo’s, maar ik ben op zoek naar een andere manier om deze middelen te gebruiken.

Sinds een paar jaar is er een opleving in klinisch onderzoek naar psychedelica. Ook krijgt het steeds meer aandacht in de mainstream. Dit heeft voorvechters van bewust en therapeutisch gebruik van psychedelica aangemoedigd hun kennis over het onderwerp openlijk te delen. Daarom besloot ik naar een symposium over microdosing te gaan.

Azarius bood ons tickets aan voor het eerste Open the Doors microdosing seminar in Amsterdam. Dit evenement is georganiseerd door het microdosing.nl platform, om “[...] een ruimte te creëren waar de microdosing-community kennis deelt, het onbekende in kaart brengt en samen vooruit kijkt.” Er waren psychologen, psychiaters, neurowetenschappers en onderzoekers aanwezig die betrokken zijn bij experimenten en onderzoeken naar de voordelen en therapeutische toepassingen van psychedelica. Ik nam maar al te graag deel aan dit evenement als een ‘nieuwsgierige sceptica’: geïnteresseerd in het onderwerp, maar wantrouwend over alles wat met mainstream te maken heeft.  

Microdosing

Nieuwsgierigheid

Ongeveer twee jaar geleden hoorde ik voor het eerst over microdosing, van een collega die dit deed tegen haar clusterhoofdpijn. Destijds vond ik het fijn te horen dat mensen eindelijk de helende werking van psychedelica begonnen te herontdekken, in plaats van alleen te kijken naar de recreatieve kant ervan. Ook was ik opgelucht door het idee dat dit de aanzet zou kunnen zijn tot het einde van het stigma dat rust op druggebruik. Een drug gebruiken omdat je ervoor kiest, en niet uit sociale druk. Mijn interesse in psychedelica werd opnieuw aangewakkerd door het idee van een bescheiden, makkelijker te sturen trip. Iets wat ik makkelijk in mijn dagelijks leven zou kunnen integreren.

Scepsis

Maar toen ik meer onderzoek deed naar deze interessante manier van omgaan met drugs (het blijkt dat Albert Hoffman 20 jaar lang met LSD heeft gemicrodoseerd), vond ik steeds meer headlines die veel weg hadden van farma-advertenties: “de nieuwe life-hack van Silicone Valley”(wat is een life-hack?), en “beter dan Adderall”. Ik voel totaal geen connectie met Califoria’s hippie-yuppie-hybride, die psychedelica gebruikt om “productiviteit en efficiency” te verbeteren, in plaats van er betere mensen van te worden. Misschien ben ik old-school, maar mijn band met psychedelica is juist ontstaan omdat ze mij niet hielpen “een streepje voor te hebben op je competitie, want productief is het nieuwe sexy”.

De jaren waarin ik psychedelica gebruikte waren tijden waarin druggebruik geen onderdeel van ‘het systeem’ was, maar juist iets van de tegencultuur: verbinding maken met het universum, met anderen en uiteindelijk met jezelf. Maar dit is natuurlijk niet hoe iedereen tegen het onderwerp aan kijkt.

Dus… Wat zal ik doen?

Zoals eerder gezegd, ging ik naar dit symposium met een flinke dosis cynische interesse: me opnieuw willen verbinden met psychedelica, maar niet vanwege de nieuwe hype. Zou dit evenement me hiermee kunnen helpen?

Gelukkig was hier geen spoor te bekennen van de “hype”. Iedereen was enthousiast en absoluut niet pretentieus over het onderwerp. Specialisten sproken over wetenschappelijk onderzoek, en nodigden geïnteresseerden uit voor hun onderzoeken aan de universiteit, en legden belangrijke informatie op een toegankelijke manier uit.

In onze encyclopedie hebben we het al uitgebreid over microdosing gehad. Toch heb ik iets nieuws geleerd over wat psychedelica doen met je brein. Dit dankzij Josephine Marshall (Universiteit Leiden), die vertelde hoe psychedelica, door hun werking op de serotonine-receptoren, de communicatie verbeteren tussen neurale netwerken waar dit normaal gesproken niet plaatsvindt, en het verminderen dit juist waar het normaal gesproken wel plaatsvindt.

Dit kan de reden zijn voor het gevoel van “mind expansion” dat mensen ervaren bij het gebruik van psychedelica. Er ontstaan verbindingen in de hersenen die er nooit eerder waren, en die voor de eerste keer worden gevormd. Dit gebeurt ook bij het innemen van een microdosering.

Hoewel deze wetenschappelijke benadering tot de wonderlijke wereld van psychedelica voor mij nog een beetje vreemd aanvoelt, ben ik blij dat het serieus wordt genomen. Dit onderzoek kijkt naar zowel recreatief als medicinaal gebruik - in het behandelen van depressie en angst.

Nieuwe horizons

Ik realiseerde me dat, nu we aan het einde van de tweede eeuw van het derde millenium zijn beland, de manier waarop er met drugs wordt omgegaan heel anders is dan in de jaren 90, toen recreationeel druggebruik alles te maken had met lifestyle. Ik herinner me hoe ik mijn eerste acid-trips deed, omdat ik samen met een vriend had berekend dat tien uur op LSD trippen een stuk goedkoper was dan tien uur drinken.  

Nu ik me dit realiseer denk ik dat ik microdosing wel wil proberen. Maar niet omdat Steve Jobs het ook deed. Wat uiteindelijk de doorslag gaf, is een comment op microdosing.nl. Hier beschrijft iemand zijn ervaring op een heel realistische manier:

Er is een magische pil. Microdosing is geen "succes gegarandeerd, bel nu, $19.99" soort remedie. De ervaring varieert, net zoals de complicaties in ons hoofd dat doen. Elke dag zijn onze lichamen een klein beetje anders want we hebben te maken met met een nieuwe dag en nieuwe omstandigheden."

Auteur: Julia



Reacties

Nog geen reacties. Waar wacht je op? Ieder bericht telt. Juist nu.


Reageer

Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.