ErvaringenMushrooms Psilocybe Cubensis

Azarius

  • $

$ 0, -

US$ 0,00

Een zotte zaterdag

Paddozaterdag 27 oktober 2007. Het was ongeveer 13.00 toen Matteo was aangekomen, om geen tijd te verliezen aten we meteen elk onze porties magic mushrooms. Ik nam een halve portie Golden Teacher (voor mij was het de eerste keer) en Matteo nam 2 porties Aloha Hawaian (hij is al meer gewend). De smaak was gewoonweg vies en de paddestoelen stonken en zagen groen en zwart, maar dat moesten we er maar bij pakken. Toen de paddestoelen doorgeslikt waren, gingen we naar het schuurtje om wat bij te praten en naar Infected Mushroom te luisteren. De beste psytrance die er bestaat! Na ongeveer een half uur zei Matteo dat de ruiten van de schuur (bespoten met graffiti) aan het bewegen waren, dat de kleuren zich met elkaar mengden en dat het er totaal geflipt uitzag. Ik kon het haast niet geloven, omdat ik zelf nog niets speciaal voelde. Na nog ongeveer een half uur te hebben gewacht op mijn effect was ik het wachten beu en at ik de rest van mijn Golden teacher, dat was nog een anderhalve portie. Toen ik heel het doosje had opgegeten rolde ik een joint om het effect te versnellen en te versterken. En dat sloeg goed in, het werd licht in mijn hoofd, de gedachten die opkwamen waren te gek en moeilijk om te volgen en alles begon lichtjes te bewegen. Rond een uur of 16.00 gingen we wandelen in Fort van Wommelgem. Het wandelen zelf kostte geen moeite omdat men op paddoís actief is, maar de dingen die we zagen waren allesbehalve normaal. Het water van het Fort stroomde erg raar, totaal onlogisch, de bomen waren prachtig en alles straalde rust uit. Behalve de ganzen! We hadden een groep ganzen opgemerkt aan de overkant van de gracht en er was gewoonweg iets aan die ganzen dat niet klopte. Ze bewogen zich raar, gedroegen zich raar, net of ze ons in de gaten hielden. We waren terug thuis rond 17.00 en toen we door mijn tuin wandelden was mijn maat (die achter mij stapte) veranderd in een grote monster die me wou opeten. Ik draaide me snel om om te zien of dat echt zo was, gelukkig was dat maar een freaky gedacht. We lachten even en gingen verder naar de schuur om te chillen en een pizza te bestellen. Natuurlijk kwamen hier problemen op, de mevrouw aan de telefoon zei dat men niet in Borsbeek kon leveren, uitgerekend op die dag en dat moment! Geen eten dus. Ik rolde erges rond de 4de joint toen Matteo een telefoontje kreeg van zijn moeder. Hij moest rond 20.00 thuis zijn. Dat was echt kut! We hadden totaal geen besef van tijd meer, nadenken over bussen, treinen en de uren was ontzettend moeilijk en vermoeiend. Maar we waren er uiteindelijk doorgeraakt. Rond 18.30 gingen we buiten staan om op de bus te wachten. Terwijl we op die bevroren bankjes zaten kwam er een verschrikkelijk vieze madam bij ons staan. Ze keek ons aan en we hadden kei veel paranoia gekregen. Gelukkig dat de bus er al snel was. Toen Matteo vertrokken was, ging ik terug inít schuurtje zitten, ik rolde nog een joint en luisterde naar Infected Mushroom. Ik dacht dat de effecten al ondertussen weg waren maar allesbehalve dat! Ik begon ineens over onplezierige dingen te denken, over wat als er dat zou gebeuren in dat geval enz enz. En plots een flashmoment. Mijn oogleden gingen dicht en ik zag mijn hoofd geprojecteerd op mijn oogleden. Ik was dood en ik had geen ogen meer. Gelukkig dat ik mijn paniek onder controle kon houden, anders was dat niet goed afgelopen. Na dit flashmoment rolde ik nog een joint, pafte het op en ging naar de frituur om eten te halen. En toen ging het mis, nadat ik besteld had begon mijn hoofd te draaien, alles werd wit en ik dacht dat ik ging flauwvallen. Gelukkig was dit niet gebeurd, ik was snel gaan zitten op een stoeltje en kalmeerde mezelf. Het zweten en hijgen was trouwens erg onaangenaam. Na een tijdje stond ik weer recht om te kijken hoe het zat met de frietjes en het ging weer de mist in! Ik zag hoe de frituurmadam de frietjes en vlees etc verpakte in papier en ik kon het niet meer inhouden. Ik stond op het puntje uit te roepen dat alles wat zij deed er zo automatisch uitzag, haar handelingen waren "levenloos", ze leek net een robot. Gelukkig kon ik mezelf inhouden om niet te roepen, ocharme die mensen =D Ik liep terug naar huis, at mijn frietjes op, smoorde nog wat en ging slapen. Het was een geweldige dag die zeker voor herhaling vatbaar is. Buiten deze paar paranoia moment was het vooral chill, mysterieus en vooral spannend. Btw, bellen ging wel, maar smsíen was verschrikkelijk moeilijk. En nog iets, als je gaat trippen, vermijd die freaking spiegels. Te gek voor woorden. :s Maciek

Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.