ErvaringenMushrooms Psilocybe Cubensis

Azarius

  • $

$ 0, -

US$ 0,00

De eerste keer

Op een mooie zonnige morgen besluiten we in de smartshop een portie paddoo's te halen. Natuurlijk hadden we ons van tevoren goed geÔnformeerd , dus we hadden niets gegeten en hadden gezorgd voor een rustige omgeving. Thuisgekomen maakten we er een lekker theetje van. Terwijl we de thee rustig opdronken lazen we een boekje , en na een 40tal minuten begonnen de eerste werkingen op te komen. Kleuren werden mooier en schitterender.Mijn gedachten begonnen als het ware 'te rollen' en ik voelde me ontzettend vreemd.Het boekje dat ik las interesseerde me oppeens een stuk minder en toen ik opkeek naar W om te kijken hoe hij het maakte , keek hij ook op en moesten we allebei samenzweerderig lachen. 20 minuten later begon ik heerlijk mellow te worden en voelde het alsof mijn gedachten in mijn hoofd vrij konden rondzwemmen in een aquarium , heel relaxed.Ik bestuurde een schilderijtje dat aan de muur hing , en de dame die geschilderd stond , leek langzaam uit het schilderij te komen.Elk voorwerp waar ik een tijdje naar keek begon zijn eigen eigenschapjes te hebben en te bewegen , golven , trillen , buigen enzovoorts. We hadden honger en besloten wat te eten.. We hadden chocolade koekjes dus die vraten we op.. Kruimels overal. Ik besloot even op de grond te gaan zitten in het appartement , waar er een blauw tapijt lag.Toen ik naar het plafond keek , zag ik daar op een blauw-achtige waas met lijnen en vormen , die er niet 'echt' leken te zijn , maar die er wel waren in mijn gedachten. Ik merkte dat ik kleine 'tussenpauzes' had in mijn denken , waarin ik niet meer merkte dat mijn gedachten helemaal op de hol gingen en ik aan de vreemdste dingen begon te denken. Elke keer dat ik het besefte , gebeurde het opnieuw. Ik dacht iets onder het bed te zien liggen dus gluurde ik even onder het bed. Wat ik daar zag , was het mooiste dat ik ooit gezien heb. Het was er donker vanwege dat er dekens over de randen van bed lagen , maar in die duisternis was er iets te zien.Het heelal. Ik zag sterren , cometen , melkwegen en asteroÔden.Ik kon mijn ogen niet geloven dus riep ik W en samen kropen we onder het bed. Daar praatten we over hoe wij astronauten waren en hoe wij de ruimte konden zien van uit onze capsule.Het vreemde is , het is op dat moment dat ook tijd en ruimte begonnen de vervagen.Naarmate we verder de ruimte in gezogen werden verdween het begrip tijd. Een uur duurde oppeens even lang als een minuut om de simpele reden dat het gewoon niet belangrijk was hoelang iets duurde. Toen we onze ruimte-missie even staakten om onder het bed vandaan te gaan , leek het alsof de wereld onder het bed een poort had ge-opend naar een andere wereld.Toen ik onder het bed vandaan kroop , zag ik een heel andere kamer als diegene die ik daarvoor had gezien. In deze kamer waren afstanden , kleuren en dieptes slechts een vaag begrip dat zeer onhandig werd toegepast. alles in de kamer leefde , en maakte geluid . Ik werd dieper en dieper in mijn eigen gedachtenstroom getrokken , en op een gegeven moment ben ik gaan liggen , stukjes goud van de grond rapend en in mijn broekzakken stekend. Ik keek naar het plafond en toen ervaarde ik iets wonderlijks. Boven mij zag ik oppeens de stroom van het leven . Alle geluidjes , beweginkjes en kleurtjes leken oppeens allemaal ťťn richting uit te stromen , en ik lag er in. Ik had letterlijk de zin van het leven ontdekt. Mijn individu deed er niet meer toe , ik was deel van een grote geheel.Als ik naar de kamer keek , zag ik slechts een indruk van wat het ooit zou kunnen geweest zijn , bedolven onder kleuren en leven. Mijn gedachten werden toen irrationeel : ik beleefde dingen die ik pas over 5 minuten zou beleven , wat 10 minuten eerder was geweest leek nooit bestaan te hebben , het 'nu' vervaagde en bestond alleen in mijn verre herinneringen. Ik rook vormen , zag geluiden en was mij totaal niet meer bewust van het feit dat Ikzelf dit dee. Ik was door de deur gestapt aan de grens van mijn eigen verbeelding.Ik heb geen idee hoelang dit heeft geduurd ( een uur? 10 minuten? 3 uur? ) maar wat ik nog wel weet is dat op een gegeven moment de chaos-harmonie te zwaar werd. Alles werd overweldigend en tŤ druk. Ik moest alleen zijn , maar ik besefte niet meer dat ik uberhaupt bestond. Mijn Vriend W begon vreemde vormen aan te nemen , te smelten en geel en paars te worden , terwijl zijn stem alleen maar een machine-achtig geluid was . Ik was bang , doodsbang , dat dit niet meer zou stoppen. Versteend van angst lag ik daar , zonder iets te kunnen doen. Maar na een tijd , ging de duistere waas van mijn gedachten , en klaarde de zon ze op. Na mijn reis door het diepst van mij gedachten , ging de duikboot waar in me in bevond weer naar het oppervlak , waar ik weer vertrouwde lucht in kon ademen. Op de weg terug , zag ik in flitsen dingen die ik gedaan had tijdens mijn trip , en dingen die ik had ervaren. Toen ik uiteindelijk weer normaal was , kon ik maar ťťn ding denken : Ik ben zo ongelooflijk dankbaar voor deze onwaarschijnlijke ervaring. Ik raad het ieder van jullie aan.

Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.