EncyclopedieDesignerdrugs

Azarius

  • $

$ 0, -

US$ 0,00

Designerdrugs - Encyclopedie

Menu tonen Menu verbergen

Designerdrugs

1 Reacties

designerdrugs

Designerdrugs zijn nieuwe synthetische middelen die reeds bestaande drugs nabootsen. Qua structuur lijken ze op een bestaand middel, maar ze zijn net even anders. In het molecuul wordt bijvoorbeeld een atoom vervangen, verplaatst of zelfs helemaal weggelaten. Zo verandert de structuur een beetje, waardoor ook de werking een beetje zal veranderen.

Toch zal een dergelijke nieuwe component vaak nog steeds een psychoactieve uitwerking hebben. Een middel dat qua structuur veel op een ander middel lijkt, heet in de scheikunde ook wel een analogon. Zo is methylone (MDMC) een analoog van MDMA.

Designerdrugs zijn dus nieuwe psychoactieve structuren. Omdat het nieuwe verbindingen betreffen, zijn ze vaak nog niet illegaal en kunnen dus worden vervaardigd en verkocht zonder het risico op vervolging of gevangenisstraf. Daarom is het zoeken naar analoge stoffen lonend voor sommige mensen. Andere namen voor designerdrugs zijn Ďresearch chemicalsí en Ďlegal highsí.

Geschiedenis

Designerdrugs bestaan eigenlijk al sinds er psychoactieve middelen verboden zijn. Zo zocht men na de komst van de Opiumwet in de jaren twintig, naar een op heroÔne of morfine lijkende stof. In de jaren zestig zocht men weer naar een middel dat de effecten van de verboden middelen LSD en PCP kon nabootsen.

De term Ďresearch chemicalsí is echter een vrij nieuwe term die pas sinds de jaren negentig wordt gebruikt. In die tijd hadden een aantal verkopers van deze middelen bedacht dat de verkoop van chemicaliŽn onder de naam Ďresearch chemicalsí zou voorkomen dat ze werden opgepakt. In Amerika is het namelijk verboden om middelen die lijken op bestaande drugs voor consumptie te verkopen. Daarom suggereerden de ontwikkelaars dat de analogen enkel werden verkocht om te onderzoeken.

Later werden er ook allerlei andere functies bedacht voor nieuwe psychoactieve stoffen. Explosion was bijvoorbeeld een zogenaamde luchtverfrisser die de psychoactieve stof methylone bevatte. Tevens werd er plantenvoeding en badzout verkocht, terwijl het eigenlijk om de drugs mephedrone ging, dat ook wel 'meow-meow' werd genoemd.

In 2004 heeft de DEA (Drugs Enforcement Agency) in Amerika echter de operatie Webtryp uitgevoerd. Een groot aantal online verkopers van research chemicals werden onderzocht. Deze actie kwam als reactie op de snel stijgende verkoop van nieuwe psychoactieve middelen. Een stijging die leidde tot meer ziekenhuisopnamen, soms zelfs met dodelijk afloop.

Operatie Webtry lijden tot enkele arrestaties, waarbij flinke straffen werden uitgedeeld. Sommige verkopers kregen zelfs levenslang. Men achtte het namelijk bewezen dat de research chemicals werden verkocht, terwijl de eigenaren van de webwinkels wisten dat ze werden gebruikt om te consumeren. In Amerika werden de gebruikers niet vervolgd. De DEA deelden echter de klantenbestanden van deze webwinkels met andere landen. Dit leidde ertoe dat in Groot-BrittanniŽ wel gebruikers werden opgepakt en vervolgd.

De gehele operatie Webtryp heeft ertoe geleid dat, uit angst dat weer een groot aantal mensen wordt opgepakt, de bronnen van research chemicals nu geheim blijven. Hierdoor is er weinig informatie beschikbaar over de professionaliteit van de producenten.

Een gebruiker weet dus niet of een designerdrugs zuiver is of niet. Het kan zelfs dat de gebruiker een heel ander product koopt, dan hem wordt beloofd. Het zijn immers allemaal witte poeders die niet met het blote oog van elkaar te onderscheiden zijn.

Alexander Shulgin

Alexander Shulgin

Alexander Shulgin is een zeer belangrijk persoon in de geschiedenis van de research chemicals. Hij was farmacoloog en chemicus en ontwikkelde in 1967 een nieuwe syntheseroute voor MDMA, waarna hij het ook gebruikte. Shulgin vond de ervaring van MDMA geweldig en was dan ook groot voorstander van het gebruik van dit middel in therapeutische setting.

Naast MDMA synthetiseerde hij een groot aantal andere stoffen, zoals synthetische mescaline en 2C-B. Elk nieuw middel gebruikte hij met zijn vrouw en vrienden. Zijn experimenten beschreef hij in de boeken PiHKAL, TiHKAL en The Shulgin Index.

Kijkend naar de geschiedenis, dan zien we dat het begrip Ďdesignerdrugsí slechts tijdelijk op een bepaald middel slaat. Toen Shulgin MDMA immers herontdekte, was het op dat moment weliswaar een designerdrugs, maar vandaag zal men MDMA niet zo snel meer als een research chemical of designerdrugs beschrijven. Het is vooral een term die wordt gebruikt voor een nieuw ontwikkelde stof.

Wetgeving

Per jaar verschijnen ongeveer vijftig nieuwe psychoactieve stoffen. Voordat een middel op de opiumlijst kan worden geplaatst, moet het eerst geÔdentificeerd worden. Dit is niet gemakkelijk, want om te bepalen welke structuurformule een onbekend wit poeder heeft, is zeer geavanceerde apparatuur nodig.

Voordat de procedure van identificatie start, moet een middel daarom regelmatig worden aangetroffen door de politie. Niet ieder onbekend poeder kan immers worden onderworpen aan een peperduur onderzoek. Pas als het geÔdentificeerd is, kan de procedure starten om het middel op de opiumlijst te plaatsen.

Deze procedure kost minimaal een jaar. Kortom, vanaf het moment dat een middel op de markt komt, totdat het verboden is, zit altijd een lange periode. Dit zorgt voor problemen, want sommige middelen blijken erg gevaarlijk.

Daarom hanteren verschillende Europese landen verschillende wetgeving om designerdrugs te verbieden:

  1. Geneesmiddelenwet: een nieuwe psychoactieve stof wordt automatisch onder de geneesmiddelenwet geplaatst, waardoor de verkoop zonder doktersrecept illegaal is. De straffen voor de verkoop van medicijnen zonder recept liggen echter lager dan de verkoop van drugs die op de opiumlijst staan.
  2. Generieke wetgeving: alle chemische structuren die lijken op de chemische structuur van een middel dat op de opiumlijst staat, zijn verboden. Het hanteren van deze wet is echter niet eenvoudig, want zoals al eerder uitgelegd, is het vaststellen van een nieuwe structuur niet zo gemakkelijk. Het vinden van bewijslast is daarom een zeer complexe, kostbare en tijdrovende zaak.
  3. Noodprocedure: hiermee kan snel worden ingegrepen als er sprake is van fatale gevolgen doordat een nieuw middel op de markt is gekomen.

In Nederland zijn er echter een groot aantal psychoactieve stoffen die (nog) niet onder de medicijnwet en generieke wetgeving vallen. Mits deze middelen niet aangeboden worden voor consumptie is verkoop hiervan niet strafbaar.

Smartshops en designerdrugs

De eerste smartshops ontstonden door de verkoop van (op dat moment) legale designerdrugs, zoals 4MTA en 2C-B. Smartshops werden al gauw razend populair, want veel psychonauten wilden deze nieuwe middelen wel eens proberen. Uiteraard volgde er snel maatregelen, waarbij synthetische middelen die verkocht werden door smartshops op de opiumlijst werden geplaatst.

Explosion - methylone

Het werd tevens verboden om nieuwe synthetische middelen te verkopen voor consumptie. In 2004 werd het laatste synthetische middel van de schappen in de smartshops gehaald. Het betrof de drugs methylone dat werd verkocht onder de naam Explosion en een luchtverfrisser zou zijn. Volgens de Inspectie voor de Gezondheidszorg was methylone een (niet geregistreerd) geneesmiddel.

Ondanks dat de verkoop van nieuwe synthetische middelen voor consumptie verboden is, zijn er nog steeds smartshops die nieuwe chemische formules verkopen. Op de verpakking van deze producten staat echter dat ze niet voor consumptie bedoeld zijn. Zo de wetgeving omzeilend. Hierdoor is niets over de dosis en de risicoís bekend.

Azarius doet hier uiteraard NIET aan mee, omdat de veiligheid van deze middelen absoluut niet gegarandeerd is.

Verschillende soorten designerdrugs

Er zijn verschillende soorten designerdrugs. Deze zijn te verdelen in vier groepen:

  • Fenylamfetamines, deze stoffen zijn afgeleid van de lichaamseigen organische stof fenylamine. Fenylamine zit ook in kaas, chocola en rode wijn. Amfetamine, 4-fluor, MDMA, maar ook 2C-B zijn voorbeelden van middelen die in deze categorie vallen.
  • Tryptamines zijn een groep organische verbindingen die van de lichaamseigen stof 2-(indool-3-yl)-ethylamine zijn afgeleid. LSD, DMT, melatonine en psilocybine (de psychoactieve stof in paddenstoelen) zijn voorbeelden van stoffen die in deze categorie vallen.
  • CannabinoÔde zijn stoffen die hechten aan de cannabinoÔde-receptor. Er zijn lichaamseigen cannabinoÔde en cannabinoÔde van plantaardige oorsprong. De hennepplant bevat veel verschillende cannabinoÔde.
  • Overige designerdrugs betreffen alle stoffen die niet in de bovenstaande drie groepen vallen.

Populaire middelen

Er zijn een aantal designerdrugs die op dit moment een grote populariteit genieten:

  • 4-FMP, ook wel 4-fluor genoemd, lijkt qua effect een beetje tussen amfetamine en MDMA in te liggen. Je wordt er alerter van net als met amfetamine, maar ook meer empathisch zoals met MDMA. Omdat veel mensen houden van beide middelen en dit middel een soort tussenvariant lijkt te zijn, is het vrij populair aan het worden.
  • 6-APB of 5-APB geeft een XTC-achtig gevoel, maar duurt langer en heeft ook sterkere psychedelische effecten.
  • LSZ lijkt qua werking op LSD, maar werkt korter, wat sommigen prettig vinden, omdat LSD wel heel erg lang kan duren.

Ondanks dat sommige middelen redelijk populair zijn, worden de meeste designerdrugs die op de markt slechts door weinig mensen gebruikt. Als het niet aanslaat dan verdwijnen ze weer net zo snel. De meeste gebruikers willen toch liever geen proefkonijn zijn.

Daar komt bij dat de reeds bestaande middelen als MDMA en amfetamine een dusdanig krachtig effect hebben, dat bijna ieder nieuw ontworpen drugs niet kan tippen aan de middelen die al jaren populair zijn binnen het uitgaansleven. 4-fluor en mephedrone zijn hier uitzonderingen op. Mephedrone valt echter sinds enkel jaren onder de geneesmiddelenwet. 4-fluor zal waarschijnlijk snel volgen.

Risicoís

Het risico van het gebruik van designerdrugs is vierledig:

  1. Meestal is er niet of nauwelijks onderzoek naar de acute gevaren gedaan van een bepaald soort designerdrugs. Om die reden mag het ook niet verkocht worden om te consumeren. De veiligheid van een middel is dan ook in geen geval gegarandeerd.
  2. Omdat het allemaal nieuwe middelen zijn, zijn de lange termijn effecten evengoed onbekend. Middelen als amfetamine en MDMA zijn door een grote groep mensen lange tijd gebruikt. Vanuit deze ervaring weten we dat amfetamine lichamelijk verslavend kan zijn en dat veelvuldig gebruik van MDMA kan lijden tot leverschade.

    De lange termijn effecten van een nieuw middel zijn uiteraard onbekend. Zo was GHB lange tijd ook een nieuwe drug, waarvan in eerste instantie gedacht werd dat dit middel niet verslavend was en nauwelijks schadelijke effecten had. Nu weten we dat GHB tot een zeer moeilijk te behandelen verslaving kan lijden, plus dat er grote kans is op hersenschade als men dit middel lange tijd achtereen iedere dag gebruikt.

  3. Omdat er helemaal geen controle is op de verkoop van designerdrugs, kan het zomaar zijn dat je een heel ander middel in handen krijgt dan je belooft wordt. Dit kan een middel zijn dat net nieuw op de markt is, waardoor de veiligheid nog minder gegarandeerd is dan dat van een middel als 4-fluor, dat reeds enkele jaren door een grote groep mensen is gebruikt.
  4. Het grootste gevaar schuilt hem echter in het feit dat gebruikers de neiging hebben om te denken dat wanneer iets legaal is, het ook niet gevaarlijk is. Zeker als smartshops deze middelen aanbieden, ontstaat al snel het idee dat een dergelijke drugs weinig risico met zich meebrengt. Het tegendeel is echter waar. Dat designerdrugs soms (nog) legaal zijn, zegt dus niets over de veiligheid van deze middelen. Sterker nog, designerdrugs brengen juist extra risicoís met zich mee.

Wil je toch met deze middelen experimenteren, gebruik dan in geen geval een middel dat net nieuw op de markt is. Van dergelijke middelen is de veiligheid nog minder gegarandeerd als dat van designerdrugs die al langer circuleren in het uitgaansleven.

Besef verder dat ieder mens unieke enzymen met zich meedraagt, waardoor iedereen weer anders kan reageren op een bepaalde component. Zo kan het zomaar gebeuren dat jij helemaal verkeerd kan gaan op een nieuw middel, terwijl anderen nergens last van hebben.

Aantoonbaarheid

Sommige middelen die een vergelijkbare werking hebben als amfetamine of MDMA, zijn middels een zweettest, urinetest of bloedtest terug te vinden. Deze middelen vallen onder de categorie fenylamines. Hoewel niet gezegd kan worden welk middel je precies hebt gebruikt, wordt na het uitvoeren van een bloedtest wel duidelijk dat je gebruik hebt gemaakt van stimulanten.

Op tryptamines wordt meestal niet getest, waardoor designerdrugs die in deze categorie vallen ook niet terug te vinden zijn in het bloed. Sommige designerdrugs hebben een vergelijkbaar effect als het roken van cannabis, maar zijn niet illegaal en ook niet terug te vinden in het bloed. In Duitsland voert de politie veel zweettesten uit. Is deze positief dan volgt een bloedtest.

Wordt je gepakt met cannabis in je bloed, dan lijdt dit niet alleen tot hele hoge boetes, in sommige gevallen verlies je ook je baan en maak je nooit meer kans om werk in een bepaalde sector te vinden. Dit geldt onder andere voor maatschappelijk werkers en leraren.

Dit is voor ons Nederlanders natuurlijk best vreemd om te horen. Zeker als je beseft dat cannabis drie weken na gebruik nog steeds terug te vinden is in je bloed. Het kan daarom voor sommige cannabisgebruikers in dergelijke landen lonen om over te stappen op synthetische niet aan te tonen cannabinoÔde.

Contra-indicaties

Ieder jaar worden er minimaal vijftig nieuwe designerdrugs ontworpen. Daarom is het onmogelijk om hier strakke regels over contra-indicaties te beschrijven.

Het is echter verstandig te beseffen dat door het gebrek aan onderzoek, je eigenlijk geen enkele combinatie met medicijnen en andere drugs mag aangaan. Zeker met antidepressiva moet worden opgepast. Verder is het ook sterk af te raden om designerdrugs te gebruiken als je lijdt een hoge bloeddruk, hartproblemen hebt of gevoelig bent voor psychoses.

Tot slot, wil je ondanks de risicoís toch eens een bepaalde designerdrug uitproberen, volg dan het veiligheidsadvies in dit artikel: veilig trippen.



Reacties

  • gcmsman 25-07-2017 18:21:01

    just reading before i order always more knowlege is power one love you guys an gals


Reageer

Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.