EncyclopedieMetamfetamine

Azarius

  • $

$ 0, -

US$ 0,00

Metamfetamine - Encyclopedie

Menu tonen Menu verbergen

Metamfetamine

3 Reacties

Methamfetamine kent vele namen, zoals crystal-meth, perventine, rice, glas, perf of simpelweg meth. In pure vorm is het een wit poeder met een acetonachtige geur. Het is ťťn van de sterkste stimulanten die ooit is ontwikkeld. Methamfetamine is binnen het Nederlandse uitgaanscircuit niet gemakkelijk te verkrijgen, want in West-Europa wordt vooral amfetamine gebruikt. In Amerika is het juist andersom en is methamfetamine vele malen populairder dan amfetamine.

Vaak wordt gedacht dat amfetamine en methamfetamine verschillende namen zijn voor dezelfde stof, maar dat is absoluut niet waar. De effecten lijken op elkaar, maar methamfetamine is vele malen sterker, duurt langer en heeft een iets andere uitwerking. In dit artikel zal uitgebreid stil worden gestaan bij de verschillen tussen methamfetamine en amfetamine. Daarnaast worden de risicoís van dit middel besproken.

Geschiedenis van methamfetamine

In 1887 werd amfetamine voor het eerst in Duitsland geproduceerd. Pas in 1919 kwam methamfetamine op de markt. Enkele jaren later werd het tijdens de Tweede Wereldoorlog als goede vervanging voor alcohol beschouwd. Drankgebruik lijden meestal tot onderlinge gevechten tussen de soldaten. Methamfetamine liet daarentegen de boel niet escaleren. Daarnaast werd het aan het front ingezet. Zo konden soldaten langer vechten en kregen ze minder snel honger.

De Wehrmacht noemde het ook wel tankchocolade en bij de luchtmacht werd het juist weer Fliegerchocolade genoemd. In Japan werd methamfetamine toegediend aan kamikazepiloten voor hun laatste missie. Overigens gaven de geallieerden hun piloten liever dex-amfetamine in plaats van methamfetamine. De geallieerden hadden het niet zo op het laatst genoemde middel, omdat het de piloten te onrustig maakten. Dex-amfetamine heeft deze bijwerking in mindere maten.

Adolf Hitler was een groot methgebruiker. Hij spoot het dagelijks. Ook koningin Wilhelmina zou tijdens de Tweede Wereldoorlog regelmatig deze sterke stimulant hebben gebruikt. Volgens sommigen verklaart dit het eigengereide gedrag van de koningin in die tijd. Tegenwoordig kunnen we ons niet meer voorstellen dat onze volksleiders excessief zware stimulanten gebruiken. Zestig jaar geleden was methamfetamine echter nog niet verboden.

Explosie van verslaving aan methamfetamine

In Amerika werd methamfetamine in de jaren vijftig dan ook op grote schaal voorgeschreven als dieetpreparaat en antidepressiva. In Japan was het na de oorlog evengoed een populair medicijn dat onder de Philopon werd verkocht. Omdat het zo gemakkelijk te verkrijgen was, gingen steeds meer studenten, vrachtwagenchauffeurs, sporters en vele anderen dit middel gebruiken. Toen in de jaren zestig een injecteerbare vorm op de markt kwam, leidde dit tot een enorme golf van methverslaafden. Vanwege de vele problemen die hiermee gemoeid gingen, besloot de Amerikaanse regering in 1971 elke vorm van gebruik te verbieden. Omdat echter al een groot deel van de bevolking verslaafd was, grepen Amerikaanse motorbendes hun kans door de productie en distributie over te nemen, waardoor het aantal verslaafden in loop der tijd nauwelijks afnam.

Vanwege de aanhoudende vraag ontstonden in de jaren negentig grote illegale meth-laboratoria in CaliforniŽ. Mexicaanse drugskartels beheerden deze grootschalige productieplaatsen. In sommige laboratoria werd tot wel 25 kilo per week geproduceerd. In keukens en schuurtjes werd daarnaast door particuliere evengoed op klein schaal geproduceerd. Het vervaardigen van methamfetamine wordt daarom ook wel cooking genoemd.

Methamfetamine als ernstig probleem in Amerika

Tegenwoordig vormt het gebruik van meth nog steeds een probleem in Amerika. In het jaar 2012 werd door 1,2 miljoen Amerikanen methamfetamine gebruikt. [1] Doordat het een sterk verslavende drugs is, heeft men het gebruik van dit middel al snel niet meer onder controle. Daar komt bij dat het een zeer sterke simulant is, wat erin resulteert dat gebruikers soms dagen wakker blijven. Vanwege het slaapgebrek kan een delirium ontstaan, waardoor een persoon doordraait en niet alleen zichzelf, maar ook zijn omgeving schade toebrengt. Vandaar dat het aanpakken van de illegale productie van methamfetamine een speerpunt is voor de Amerikaanse overheid.

Biochemie van methamfetamine

Methamphetamine hecht in de hersenen aan de Ďtrace amine-associated receptorí (TAA-receptor). [2][3] Als gevolg hiervan stijgt het gehalte van drie neurotransmitters in de hersenen, dat komt door de volgende vier processen:

  1. Er ontstaat een hogere afgifte van dopamine en noradrenaline.
  2. De heropnamen van dopamine en noradrenaline wordt verhinderd.
  3. Dopamine en noradrenaline worden niet afgebroken.
  4. Er treed een lichte verhoging op van de afgifte van serotonine.

De stijging van serotonine en dopamine zorgen voor het optreden van een euforisch gevoel. Noradrenaline zorgt op zijn beurt ervoor dat men een enorme stoot energie ervaart.

Biologische beschikbaarheid

De Ďbiologische beschikbaarheidí is het percentage van de stof dat na inname door het lichaam gebruikt kan worden. Over het algemeen is de biologische beschikbaarheid na orale inname het laagst. Dit komt omdat een deel niet wordt opgenomen of in de maag wordt afgebroken. Inname via de neus is evengoed niet effectief, want een deel snuit je na gebruik weer terug in een zakdoek. Voor methamfetamine geldt voor de verschillende toedieningsroutes dan ook de volgende biologische beschikbaarheid:

  • Oraal: 62,7%
  • Nasaal: 79%
  • Roken: 90,3%
  • Rectaal: 99%
  • Injecteren in de aderen: 100%

Verschil tussen amfetamine en methamfetamine

Wanneer de structuurformules van amfetamine en methamfetamine met elkaar worden vergeleken, dan is te zien dat de keten aan de benzeenring in het geval van methamfetamine langer is. Beide stoffen hechten aan de TAA-receptor. De affiniteit van methamfetamine ten opzichte van amfetamine is echter tien keer sterker. Bij eenzelfde hoeveelheid methamfetamine als amfetamine worden in het geval van methamfetamine dus tien keer zoveel receptoren bezet, waardoor het ook tien keer sterker is. Het mag logisch heten dat door de sterke kracht van dit middel al snel een overdosis op de loer ligt.

Een grotere affiniteit betekent evengoed dat het effect vele malen langer aanhoudt. De stof hecht immers sterker, laat daardoor minder snel los en bezet dus langer de receptor. Dit heeft tot gevolgd dat de werkingsduur van methamfetamine tussen de tien en twintig uur ligt. Je kunt je waarschijnlijk wel voorstellen dat een stof die langdurig zeer veel noradrenaline, dopamine en serotonine laat vrijkomen, ervoor zorgt dat iemand door gebruik helemaal uitgeput raakt.

Neurotoxiciteit van methamfetamine

Onderzoek op proefdieren en mensen heeft aangetoond dat methamfetamine, in tegenstelling tot amfetamine, neurotoxisch is. Het beschadigt de dopamineneuronen. [4][5] Er is dan ook een duidelijke correlatie te vinden tussen veelvuldig methgebruik en een verhoogd risico op het krijgen van Parkinson. [6][7] Doordat de dopamineneuronen beschadigd raken, treed er door het gebruik van methamfetamine permanente veranderingen in de hersenen op. Zelfs als het sporadisch gebruikt wordt, zijn er al veranderingen in de hersenstructuur waar te nemen. Dit heeft tot gevolg dat na de normale afkickverschijnselen van een methverslaving nog een maanden lange periode volgt van Ďpost-acute afkickverschijnselení. [8] Gedurende dit traject waarin men zich instabiel voelt, worden de hersenen deels hersteld. Er staat deels, want de hersenen zullen na een methverslaving nooit helemaal herstellen.

Methamfetamine verslavend

Het bezetten van de TAA-receptor in de hersenen door methamfetamine lijdt ertoe dat het dopaminegehalte verhoogt. Wanneer iemand langdurig gebruikt, zal het lichaam daarop reageren door het aantal TAA-receptoren af te breken. Het lichaam doet dit in een poging zijn natuurlijke balans te vinden en het dopaminegehalte omlaag te brengen. Als gevolg hiervan heeft men steeds minder TAA-receptoren en is er steeds meer nodig om hetzelfde effect teweeg te brengen. Dit proces heet gewenning.

Stopt een methverslaafde echter met gebruiken dan is het aantal TAA-receptoren in zijn hersenen lager in vergelijking met een gezond persoon, hierdoor verlopen bepaalde biochemische reacties op een te laag niveau. Dit uit zich in ernstige lichamelijke klachten. Deze klachten worden ontwenningsverschijnselen genoemd. Gelukkig begint het lichaam na onthouding snel nieuwe TAA-receptoren aan te maken en na enkele dagen verdwijnen deze acute ontwenningsverschijnselen.

Een methverslaving is echter vele malen heftiger dan een verslaving aan heroÔne, coke of speed. Als een methverslaafde niet snel genoeg aan zijn middel kan komen, kan deze helemaal doorslaan. Een hunkerende methverslaafde zal agressief en buiten gewoon brutaal gedrag vertonen. Iedere vorm van empathisch vermogen, redelijkheid en beoordelingsvermogen lijkt op zoín moment te zijn ontbreken. In Amerika waar in sommige wijken veel methverslaafden wonen, vormt dit een groot probleem. Daar wil het regelmatig gebeuren dat een methverslaafde doordraait. Hier is dat gelukkig een haast onbekend fenomeen.

Medische toepassing methamfetamine

Wanneer je de bijwerkingen van methamfetamine bekijkt, lijkt het onwaarschijnlijk dat dit middel een medicinale werking heeft, toch is dat het geval. Methamfetamine heeft namelijk net als amfetamine een chiraalcentrum. Dit betekent dat er een zogenaamd links- en rechtsdraaiend molecuul bestaat. Beide moleculen zijn elkaars spiegelbeeld. Deze bevatten dus precies dezelfde atomen (de molecuulformule is gelijk), hebben hetzelfde kook- en smeltpunt, oplosbaarheid, viscositeit en andere stofeigenschappen. In feite zijn het nagenoeg dezelfde stoffen, alleen hun biochemische effecten verschillen.

Denk hierbij aan een linker en een rechter handschoen, die zien er hetzelfde uit, maar de linker handschoen past alleen op de linker hand en de rechter handschoen op de rechter hand. Zo is er ook een linker en een rechter methamfetamine-molecuul. Wanneer methamfetamine door een drugslaboratorium wordt geproduceerd, ontstaat er evenveel linksdraaiende als rechtsdraaiende methamfetamine. Een mengsel met zowel links- als rechtsdraaiende moleculen heet een racemisch mengsel. Een farmaceutisch bedrijf beschikt daarentegen over zeer geavanceerde apparatuur, waardoor slechts ťťn variant ontstaat.

Het rechtsdraaiende methamfetamine molecuul past goed op de TAA-receptor. Deze zorgt er dus voor dat in de hersenen de meth-kenmerkende biochemische reactie plaatsvindt, waardoor men een energieboost krijgt en er een euforisch gevoel ontstaat. De linksdraaiende variant past niet zo goed op de TAA-receptor waardoor de biochemische reactie minder goed verloopt. Er ontstaat dus geen opgewekt gevoel. Deze variant is dan ook veel minder verslavend en werkt nauwelijks stimulerend. [8][9][10]

Methamfetamine heeft echter ook de eigenschap de neusholtes te openen. Dit geldt voor beide varianten. Daarom wordt de linksdraaiende variant van methamfetamine, deze heet levomethamfetamine, voorgeschreven aan mensen met allergische reacties zoals hooikoorts. De neusholtes gaan door het gebruik van levomethamfetamine open, zonder daarbij een sterk stimulerend effect op te wekken. Een nadeel is echter dat ook levomethamfetamine neurotoxisch is. Het is dus onverstandig dit middel lang achtereen te gebruiken.

Daarnaast dient levomethamfetamine als een precursor (uitgangsstof) voor het anti-Parkinson medicijn Selegiline. [11] Selegeline heeft vreemd genoeg een zenuw beschermende eigenschappen. Helaas wordt een klein deel van Selegiline in de hersenen omgezet in methamfetamine, waardoor het nog steeds neurotoxisch is en daardoor de zenuw beschermende werking deels teniet doet. Daarom is dit medicijn vervangen voor een ander middel dat niet neurotoxisch is.

In het verleden is dex-methamfetamine (rechtsdraaiende methamfetamine) ook ingezet bij mensen die lijden aan ADHD. [12][13] De bijwerkingen wogen echter niet op tegen de voordelen. Daarom wordt het niet meer voorgeschreven aan mensen met een aandachtsstoornis. Men schrijft nog wel dex-amfetamine voor aan personen die niet goed op ritalin reageren. Dex-amfetamine is rechtsdraaiende amfetamine en werd zoals eerder in dit artikel uitgelegd ook door de geallieerden ingezet om de soldaten scherper te houden. Verder wordt in zeldzame gevallen dex-methamfetamine off-label voorgeschreven aan mensen die lijden aan narcoleptic. [14] Dit is een neurologische aandoening waarbij men excessief veel slaapt.

Gebruik methamfetamine

Methamfetamine kun je slikken, snuiven, roken en spuiten. Wanneer het gerookt of gespoten wordt, is de kans dat men verslaafd raakt of een overdosis ondergaat nog groter dan wanneer men het slikt of snuift. Omdat we vanuit Azarius het gebruik van methamfetamine absoluut afraden, zullen we niet dieper ingaan op de vele toedieningsvormen van dit middel.

Dosis

Een dosis ligt tussen de 5 en 60 mg. Omdat methamfetamine vrij duur is in vergelijking met amfetamine, het kost ongeveer zestig euro per gram, wordt het vaker versneden. Daardoor weet de gebruiker niet altijd hoe sterk het poeder is en is de juiste dosis niet gemakkelijk te bepalen. Dit is nog een reden om dit middel niet te gebruiken.

Effect

Als men het spuit, snuift of rookt ervaart men haast direct effect. Wanneer methamfetamine oraal wordt ingenomen duurt het ongeveer een half uur eer de eerste effecten optreden. In vergelijking met amfetamine wordt de uitwerking vaak als minder overheersend beschreven. Wanneer het gerookt of gesnoven wordt, treden er in het begin sterke rusheffecten op. Daarnaast stijgt het gevoel van eigenwaarde, men krijgt zelfvertrouwen en durft zichzelf meer te openen.

Het zorgt tevens voor een euforische stemming en de gebruiker krijgt buitengewoon veel energie. Het probleem is dat men in vergelijking met amfetamine zich veel minder bewust is van het energieverbruik, waardoor eerder de neiging ontstaat om over grenzen heen te gaan. Sommige gebruikers beweren verder dat methamfetamine een veel sterker afrodiserend effect heeft ten opzichte van amfetamine. Door het gebruik van een krachtige stimulant ontstaat echter vaak een tijdelijke erectiestoornis, waardoor Ė een man - meestal weinig uiting kan geven aan het opwindende gevoel.

Naast bovengenoemde psychische effecten treden de volgende lichamelijke reacties op: de eetlust wordt onderdrukt, de hartslag en bloeddruk verhoogt, de gebruiker krijgt een droge mond, tijdelijke toename van de spierkracht is waar te nemen, het uithoudingsvermogen verbetert en de lichaamstemperatuur stijgt.

Risicoís

Samengevat is het gebruik van methamfetamine ten zeerste af te raden, vanwege de volgende risicoís:

  • Methamfetamine is zeer verslavend.
  • Eenmaal verslaafd en het duurt maanden eer de afkickverschijnselen helemaal zijn verdwenen. Dit komt doordat het middel neurotoxisch is en de hersenen er lang over doen om (voor zover mogelijk is) te herstellen.
  • Omdat het een zeer sterk middel is, ligt een overdosis al gauw op de loer, wat kan lijden tot de dood.
  • Wanneer men het middel neemt, blijft men zolang wakker dat het lichaam totaal uitgeput raakt.
  • Een verslaafde die niet op tijd zijn shot krijgt, kan extreem agressief gedag vertonen.
  • Door het lange wakker blijven kan een delirium ontstaan.
  • Eenmaal verslaafd kunnen de hersenen dusdanig beschadigen dat er ziektes optreden als Alzheimer en Parkinson. Ook kan men permanente psychoses of ernstig geheugenverlies ontwikkelen.
  • Een verslaafde takelt bijzonder snel af. Zo krijgt het gebit hevig te voortduren. Men kan door het hoge energieverbruik en gebrek aan eetlust ernstig ondergewicht krijgen. Verder is er een groot risico op het ontwikkelen van heftige ontstekingen.

Conclusie

De moraal van dit verhaal is: er zijn betere leukere en veiligere middelen te gebruiken dan methamfetamine. Dit artikel heeft daarnaast hopelijk duidelijk gemaakt dat methamfetamine en amfetamine absoluut verschillen van elkaar. Meth is zonder twijfel een stuk gevaarlijker dan speed. Vooral de neurotoxische effecten mogen niet onderschat worden.

Bronnen

  1. Results from the 2012 National Survey on Drug Use and Health: Summary of National Findings" (PDF). US Department of Health & Human Services, Substance Abuse and Mental Health Services Administration. Retrieved 17 April 2014
  2. Miller GM (January 2011). "The emerging role of trace amine-associated receptor 1 in the functional regulation of monoamine transporters and dopaminergic activity". J. Neurochem. 116 (2): 164Ė176. doi:10.1111/j.1471-4159.2010.07109.x. PMC 3005101 . PMID 21073468.
  3. "Targets". Methamphetamine. DrugBank. University of Alberta. 8 February 2013. Retrieved 31 December 2013.
  4. Malenka RC, Nestler EJ, Hyman SE (2009). "15". In Sydor A, Brown RY.Molecular Neuropharmacology: A Foundation for Clinical Neuroscience (2nd ed.). New York: McGraw-Hill Medical. p. 370. ISBN 978-0-07-148127-4. Unlike cocaine and amphetamine, methamphetamine is directly toxic to midbrain dopamine neurons.
  5. Yu S, Zhu L, Shen Q, Bai X, Di X (2015). "Recent advances in methamphetamine neurotoxicity mechanisms and its molecular pathophysiology". Behav Neurol. 2015: 103969. doi:10.1155/2015/103969.PMC 4377385 . PMID 25861156.
  6. Krasnova IN, Cadet JL (May 2009). "Methamphetamine toxicity and messengers of death". Brain Res. Rev. 60 (2): 379Ė407. Cruickshank CC, Dyer KR (July 2009). "A review of the clinical pharmacology of methamphetamine". Addiction. 104 (7): 1085Ė1099.doi:10.1111/j.1360-0443.2009.02564.x. PMID 19426289.
  7. Thrash B, Thiruchelvan K, Ahuja M, Suppiramaniam V, Dhanasekaran M (2009). "Methamphetamine-induced neurotoxicity: the road to Parkinson's disease" (PDF). Pharmacol Rep. 61 (6): 966Ė977. doi:10.1016/s1734-1140(09)70158-6. PMID 20081231.
  8. Melega, WP; Cho, AK; Schmitz, D; Kuczenski, R; Segal, DS (February 1999). "l-methamphetamine pharmacokinetics and pharmacodynamics for assessment of in vivo deprenyl-derived l-methamphetamine". The Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics. 288 (2): 752Ė8.PMID 9918585.
  9. Mendelson J, Uemura N, Harris D, Nath RP, Fernandez E, Jacob P, Everhart ET, Jones RT (October 2006). "Human pharmacology of the methamphetamine stereoisomers". Clinical pharmacology and therapeutics. 80(4): 403Ė20. doi:10.1016/j.clpt.2006.06.013. PMID 17015058.
  10. Kuczenski, R; Segal, DS; Cho, AK; Melega, W (February 1995). "Hippocampus norepinephrine, caudate dopamine and serotonin, and behavioral responses to the stereoisomers of amphetamine and methamphetamine". The Journal of neuroscience : the official journal of the Society for Neuroscience. 15 (2): 1308Ė17. PMID 7869099.
  11. Method for the production of selegiline hydrochloride.
  12. Desoxyn Prescribing Information"(PDF). United States Food and Drug Administration. December 2013. Retrieved6 January 2014.
  13. Hart, Carl; Marvin, Caroline; Silver, Rae; Smith, Edward (16 November 2011)."Is Cognitive Functioning Impaired in Methamphetamine Users? A Critical Review". Neuropsychopharmacology. 37: 586Ė608.doi:10.1038/npp.2011.276. PMC 3260986 . PMID 22089317. Retrieved 6 March 2015.
  14. Mitler MM, Hajdukovic R, Erman MK (1993). "Treatment of narcolepsy with methamphetamine". Sleep. 16 (4): 306Ė317. PMC 2267865 .PMID 8341891.


Reacties

  • zODd 21-04-2010 20:25:54

    Zeer slecht zowel voor je neus als voor je maag (bommetjes).
    Word ook wel D voor de cheap People genoemd.

  • Nick 22-11-2011 12:39:16

    Thanks for the info

  • NICKYJr. 24-08-2013 17:13:38

    Ive been prescibes 50mg of DEXADRINE oF (DEXTROAMPHETAMINE .For 20YRS. I'm. 40,.My Dr. directs me to take it daily. and to consume the total dose all at once or divided up. I dont like it daily,& only take maybe once per week. When I decide to take it I will take about 100-175mg at once,. I've never felt the comedown others talk about. Nor do i crave the drug. I don't drink,smoke pot or ciggerets. I love the hight i get from speed. once Ive taken it I feel satisified. when it were's off. And the same thing goes for the street drug form of Methamphetamine,(ice) In witch I Inject (MAIN;LINE) I will only treet my self to street SPEED every few months when it crosses my path. Never feel need to go looking for either of the drugs, I'm given the drug for A.D.H.D. & TOURRETTES SYNDROM. Dexadrine is suppose to increace symptoms such as motor tics. With me it such them off 100%. About 10% of patiensts it helps. Guess I'm lucky, One other point I can fall a sleep on speed 2 hours into the ingestion of the drug. witch last up to 12hours or more.


Reageer

Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.