EncyclopedieDesomorfine

Azarius

  • $

$ 0, -

US$ 0,00

Desomorfine - Encyclopedie

Menu tonen Menu verbergen

Desomorfine

0 Reacties

Desomorfine is net als heroïne een aan morfineverwante stof en is zeer verslavend. In tegenstelling tot wat men verwacht is heroïne weinig belastend voor het lichaam. Het is vooral de apathische uitwerking en de noodzaak om alsmaar te zoeken naar een nieuw shot dat ervoor zorgt dat heroïneverslaafden zichzelf verwaarlozen en daardoor lichamelijk achteruit gaan. Morfine en schone desomorfine zijn evengoed weinig belastend voor het lichaam.

Helaas wordt het een ander verhaal wanneer men besluit zelf desomorfine van huis-, tuin- en keukenmiddelen te maken, zoals in Rusland op grote schaal plaatsvindt. Rusland kampt namelijk al enige jaren met een verschrikkelijk drugsprobleem dat resulteert in taferelen die rechtstreeks uit de set van een horrorfilm lijken te komen. Bij gebrek aan heroïne synthetiseren Russische heroïneverslaafden zelf desomorfine. Het productieproces vindt op amateuristische wijze plaats met onzuivere stoffen. Als gevolg hiervan ontstaat een middel dat na injectie in de aderen al snel lijdt tot ernstige zweren. Op den duur sterft het vlees af, komen beenderen bloot te liggen en vindt er soms zelfs spontane amputatie plaats.

Omdat ledematen bij langdurige gebruik vaak groenig worden en men een soort van schubben krijgt noemt men dit gif-mengsel ook wel krokodil. In dit artikel wordt dieper ingegaan op de achterliggende problematiek rond krokodil, de relatie van desomofrine tot andere opiaten en met welk doel het ooit ontwikkeld is.  

Geschiedenis desomorfine

Een Duits team dat werkte voor het farmaceutische bedrijf Knoll synthetiseerde in 1922 voor het eerst desomorfine. In eerste instantie was er weinig interesse voor de ontdekking. In 1929 werd aan de Universiteit van Virginia door het National Research Council een team samengesteld onder leiding van Lyndon F. Small. Dit team had als doel om pijnstillers te ontwikkelen die minder verslavend dan morfine waren. Small en zijn team hebben jarenlang allerlei analogen van morfine ontwikkeld in de hoop dit wondermiddel te vinden. Tevens deden ze onderzoek naar reeds bestaande analogen, zoals desomorfine.  

In 1935 werd voor het eerst over desomorfine gepubliceerd, waarbij het werd ingezet als pijnstilling. Negenhonderd proefpersonen leken er goed op te reageren. Tevens bleek het tot tienmaal meer potent dan morfine, wat betekent dat je slechts 1 mg desomorfine nodig hebt om hetzelfde effect als 10 mg morfine te krijgen. Ook werkte het iets sneller en iets korter. Desomorfine is gemiddeld na 2:25 uur uitgewerkt en morfine na 3:07 uur. Daar kwam nog eens bij dat patiënten minder misselijkheid vertoonden en iets minder versuft raakten in vergelijking met morfine. De verschillen waren echter klein. Wel bleek dat de ademhaling bij gebruik van desomorfine zwakker werd ten opzichte van morfinegebruik. [1]

Omdat bij onderzoek op apen er geen lichamelijke afhankelijkheid optrad, leek desomorfine in eerste instantie veelbelovend. Toen onderzoekers echter overgingen op proefpersonen, ontdekten ze dat desomorfine sneller dan morfine leidde tot afhankelijkheid. Als men verslaafd was had men vanwege de kortere werkingsduur vaker een nieuwe dosis nodig en de ontwenningsverschijnselen bleken heftiger te zijn in vergelijking met morfine. In 1936 stelde de Task Force - de voorloper van de VN - dat internationale experts zo bezorgd waren over de mogelijk verwoestende effecten van desomorfine op de volksgezondheid, dat zij pleitte voor een verbod op de vervaardiging ervan. Dit verbod is er niet gekomen. In Zwitserland werd het zelfs in de jaren veertig als krachtige pijnstiller gebruikt onder de naam Permonid.

Pas in 2000 was het als straatdrug te koop in Rusland. Doordat heroïne destijds moeilijk verkrijgbaar was, zochten Russische verslaafden naar een goedkope high. Men ontwikkelde een huis-, tuin- en keukensynthese waarbij naast allerlei vervuilingen ook desomorfine ontstaat. Deze ontdekking resulteerde in een golf van krokodilverslaafden die vaak binnen twee jaar na de eerste injectie overlijden.

Biochemie en uitwerking

In tegenstelling tot andere opiaten is in het geval van desomorfine al vrij snel besloten het niet meer voor therapeutische doeleinde te gebruiken, daardoor is  het relatief weinig onderzocht. Het werkingsmechanisme lijkt echter op dat van morfine. Zo kan desomorfine gemakkelijk de bloed hersenbarrière oversteken, waar het net als morfine hecht aan de opiaatreceptor. Hierdoor komt er minder glutamaat en substance P vrij, deze stoffen zorgen voor de pijnbeleving. Wanneer deze wegvallen ervaar je dus geen pijn meer. Tevens komt er meer dopamine vrij waardoor de gebruiker een zogenaamde high ervaart, dit gevoel maskeert de pijn. Zo vormt het een zeer krachtige pijnstiller met een dubbel effect. [4][5]

Opiaten familie

Tot de opiatenfamilie behoren alle stoffen die hechten aan de opiaatreceptor. Een deel van deze stoffen wordt geëxtraheerd uit de hasj van de papaverplant, anderen zijn analogen van deze natuurlijke stoffen. Van de hasj van de bloembollen maakt men al eeuwenlang opium. Deze hasj kan men roken. Het werkt verdovend, tevens dempt het de emoties. Opium is zeer verslavend.

Toen men begin negentiende eeuw de verschillende opiaten uit opium isoleerden, ontdekte men morfine. Opium bevat tussen de 10% en 15% morfine. In eerste instantie dacht men dat morfine minder verslavend was dan opium. Opiumverslaafden werden er zelfs mee behandeld. Morfine is echter vele malen verslavender dan opium, deze ‘behandeling’ was dan ook geen succes.

Codeïne is een bekend medicijn en een natuurlijke opiaat in opium, maar het wordt vooral uit morfine vervaardigd, want opium bevat relatie weinig codeïne (0,7 tot 3,0%). Het is weinig verdovend, maar heeft een dempende werking op kriebelhoest en wordt daarom aan hoestmiddelen toegevoegd. Codeïne is gewoon verkrijgbaar in de drogist. Codeïne is ook de uitgangsstof voor desomorfine.

Vanuit morfine werd eind negentiende eeuw diacetylmorfine gesynthetiseerd, ook wel heroïne genoemd. Behalve dat heroïne veel sneller de bloed hersenbarrière over kan steken en daardoor een sterkere kick geeft, is de uitwerking ten opzichte van morfine vergelijkbaar. Eenmaal in de hersenen valt heroïne namelijk uiteen waardoor morfine ontstaat. Toen heroïne net was uitgevonden maakte men dezelfde vergissing als met morfine en dacht men dat heroïne minder verslavend was dan morfine. De geschiedenis herhaalde zich en morfineverslaafden werden behandeld met heroïne met alle gevolgen van dien. Zoals eerder vermeld maakte men met desomorfine dezelfde fout. Men dacht dat het minder verslavend was dan morfine, maar het tegendeel bleek waar.

Er zijn verder nogal wat opiaten die dienen als medicijn. Zo zijn in Nederland velen verslaafd aan de opiaat oxycodon dat verkrijgbaar is op doktersrecept. Dit opiaat wordt gesynthetiseerd uit de stof thebaïne die afkomstig is uit opium. Het middel is twee keer zo sterk als morfine en wordt steeds vaker voorgeschreven. In 2008 werd het in Nederland 100.000 keer voorgeschreven en in 2018 485.000 keer.[2] In het artsenvakblad ‘Medisch contact’ wordt het overmatig oxycodon-gebruik beschouwd als de nieuwe heroïne-plaag.[3] Oxycodon is waarschijnlijk net zo verslavend als desomorfine. Mensen die verslaafd zijn aan heroïne en desomorfine worden vaak gestigmatiseerd als criminelen. Er is echter een veel grote aantal opiaatverslaafden die hun drugs via de dokter voorgeschreven krijgen. Deze zijn net zo verslaafd, maar omdat het ene nu eenmaal wordt beschouwd als een medicijn en het andere als een drugs, is de ene verslaafden een crimineel en de andere niet.    

Synthese van krokodil

Therapeutische desomorfine is dus niet gevaarlijker dan oxycodon of morfine. Krokodil is echter een mengsel dat naast desomorfine allerlei vervuilingen bevat. Het wordt gemaakt van codeïne afkomstig van anti-hoesttabletten of hoestdrank. Naast codeïne bevatten deze medicijnen ook nog allerlei hulpmiddelen. Verder gebruikt men verfverdunner of benzine, fosfor van luciferkoppen, zoutzuur en jodium. Men doet alles bij elkaar en laat het pruttelen op een vuurtje. Na een paar uurtjes koken heeft men een bruine stroperige substantie wat talloze vervuilingen bevat en zeer zuur is. Dit spuit men dan direct in de aderen.

Huidige problematiek

In 2011 waren er in Rusland en in de Oekraïne respectievelijk 100.000 en 20.000 mensen verslaafd aan krokodil. [6] Door de vervuilingen en de lage pH raken aderen verstopt, ontstoken en beschadigd. Hierdoor loopt de gebruiker een groot risico op trombose, gangreen, zweren, het afsterven van weefsel en op den duur amputatie. [7] Op Internet zijn afschuwelijke foto’s te vinden van mensen die verslaafd zijn aan deze drugs, hele ledematen sterven af, grote wonden met groen pus zijn het gevolg, stukken vlees rotten weg waardoor je zelfs het bot kunt zien liggen. Ook zijn er plaatjes te vinden van tenen en vingers die er vanaf vallen. Het enge is nog wel dat gebruikers ondanks dat hun lichaam letterlijk uit elkaar valt, stoïcijns doorgaan met gebruiken.

In Rusland zijn er echter weinig afkickklinieken, plus dat methadon verboden is. De afkickverschijnselen zijn zwaarder dan de pijnen die men lijdt door gebruik van krokodil. Daar komt bij dat je door het gebruik van desomorfine zeer krachtige pijnstilling ondergaat, plus dat emoties effectief worden gedempt. Wanneer je ledematen afsterven is het ook vele malen minder aantrekkelijk om meer te gaan voelen. Omdat desomorfine verder relatief kort werkt en het veel tijd kost om te maken, is men de hele dag bezig met gebruiken en koken, waardoor men ook geen tijd heeft om hulp te zoeken.

Tot slot

Het home-made mengsel krokodil dat naast desomorfine vele vervuilingen bevat is absoluut zeer giftig. Het is echter het productieproces dat krokodil zo gevaarlijk maakt. Desomorfine lijkt veel, eigenlijk nog meer dan heroïne, op morfine. Het is waarschijnlijk net zo krachtig en verslavend als oxycodon waar vele Nederlanders afhankelijk van zijn.

Het probleem zit hem erin dat de Russische overheid niets doet om heroïneverslaafden te helpen en als er dan geen heroïne verkrijgbaar is, stapt men noodgedwongen over op dit middel. Als men eenmaal het eerste shot heeft gezet sterft men gemiddeld genomen binnen twee jaar. Op die manier kom je ook van je heroïneverslaafden af, maar erg humaan is het niet. De Russische overheid doet er verstandig aan om meer te investeren in afkickklinieken en het gratis verstrekken van methadon, waardoor mensen niet een afschuwelijke dood tegemoet gaan. Het mag verder logisch heten dat gebruik van krokodil vanuit Azarius ten zeerste wordt afgeraden. 

  1. Eddy NB et al; Synthetic Substances with Morphine-like Effect: Clinical Experience: Potency, Side-Effects, Addiction Liability (Monographs on Individual Drugs: Desomorphine); Bull World Health Organization 17: 569-863 (1957)
  2. https://www.nrc.nl/nieuws/2019/05/18/steeds-meer-mensen-verslaafd-aan-oxycodon-a3960733
  3. https://www.medischcontact.nl/nieuws/laatste-nieuws/artikel/oxycodon-een-nieuwe-heroineplaag.htm
  4. Dopaminergic neurons: Effect of acute and chronic morphine administration on single cell activity and transmitter metabolism, Journal of Neural Transmission, June 1978, Volume 42, Issue 2, pp 99–116
  5. Opioid Metabolism, Howard S. Smith, Mayo Clin Proc. 2009 Jul; 84(7): 613–624.
  6. International Journal of Drug Policy, Volume 24, Issue 4, July 2013, Pages 265-274 Breaking worse: The emergence of krokodil and excessive injuries among people who inject drugs in Eurasia
  7. The harmful chemistry behind krokodil (desomorphine) synthesis and mechanisms of toxicity. Alves EA et al. Forensic Sci Int. (2015)

 

 

 



Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.