EncyclopedieFilm: Enter the Void

Azarius

  • $

$ 0, -

US$ 0,00

Film: Enter the Void - Encyclopedie

Menu tonen Menu verbergen

Film: Enter the Void

0 Reacties

Enter the Void filmposter

Enter The Void is een film uit 2009, geregisseerd door de Fransman Gaspar Noé, bekend van Irreversible en I Stand Alone. De film wordt omschreven als een psychedelische thriller. De film bevat een aantal gewelddadige scenes, er wordt volop drugs gebruikt en er zijn een aantal expliciete seksscènes te zien. Ja, de film is zeker controversieel.

Niet iedereen kan dit soort beelden waarderen. De film is dan ook met gemengde gevoelens door critici ontvangen. Sommige critici noemen het een meesterwerk, terwijl anderen Enter The Void afschrijven als een afstotelijke en misselijkmakende flop die niet om aan te zien is.

Niet verbazend natuurlijk, want dat gebeurt vaak met films die uitermate controversieel zijn. En dat soort films weten juist daardoor een cultstatus te verwerven. Zo ook Enter The Void. En natuurlijk laten alle critica’s hun oordeel maar al te vaak beïnvloeden door hun subjectieve ervaring.

Ook bij Azarius kunnen we onze handen niet in onschuld wassen. Ook wij laten ons beïnvloeden door onze subjectieve ervaring. Daarom kun je Enter The Void zien als een interessante, haast filosofische en spirituele film, die psychedelica op unieke wijze behandeld.

Daar schrijven we natuurlijk graag over. Daarover verderop meer. Eerst een hele korte inleiding. Die mag je overigens overslaan als je absoluut niet van spoilers houdt.

Enter The Void: het verhaal

Het verhaal gaat over Oscar (Nathaniel Brown) en Linda (Paz de la Huerta), die wees zijn geworden toen hun ouders omkwamen in een gewelddadige autocrash, waar ze overigens allebei getuige van waren. Oscar en Linda groeiden op in verschillende pleeggezinnen, maar nu zijn ze op latere leeftijd herenigd in Tokio. Daar verdient Oscar zijn brood als drugsdealer. Linda werkt als exotische danseres en doet er nog wat seksuele activiteiten naast als bijbaantje.

Oscar heeft seks met de moeder van Alex (zijn vriend), waar Alex niet zo blij mee is. Alex regelt daarom op slinkse wijze een politie-inval in de club waar ze vaak te vinden zijn. Oscar wordt daar doodgeschoten en we zien zijn ziel (of wat dan ook) vervolgens zijn lichaam verlaten. Het grootste deel van het verhaal wordt daarna verteld vanuit het oogpunt van de overleden Oscar. De rest mag je zelf zien.

Tibetaans dodenboek

De film verwijst op bijzondere wijze naar het Tibetaans dodenboek. Want voordat Oscar de wereld van de doden betreedt, vraagt hij aan een vriend of hij het boek langer mag lenen, zodat hij het uit kan lezen.  

Mocht je het boek niet kennen, het Tibetaans dodenboek is een tekst die deel uitmaakt van de nyingmatraditie van het Tibetaans boeddhisme. Tja, dat zegt je waarschijnlijk niet zoveel, dus je hebt er meer aan om te weten dat de tekst het proces van overlijden en wedergeboorte beschrijft. En in die nyingmatraditie leest men deze stervenstekst voor wanneer iemand stervend of reeds overleden is.

Hoe de filmmaker de verwijzing naar het boek heeft bedoeld, daar kunnen we natuurlijk naar gissen. Het kan zijn dat het een voorbode is voor wat komen gaat (sterven van Oscar), maar er zijn ook andere parallellen te trekken. Bijvoorbeeld met het gebruik van psychedelica.

Want in oeroude spirituele tradities worden psychedelica nogal eens gebruikt om het sterven van het ego te bereiken en één te worden met iets dat we kunnen omschrijven als het-al-dat-is. Dat is ook iets wat kan gebeuren als je psychedelica neemt. In die zin kun je het sterven van Oscar zien als symbool voor het sterven van het ego en het opgaan in een nieuwe realiteit. Het is maar hoe je het ziet.

Enter the Void

Aan de andere kant kun je de film ook veel letterlijker nemen. Oscar sterft inderdaad en is op weg naar eenwording met de kosmos, klaar om herboren te worden. Maar eerst moet hij zich van zijn zus onthechten, haar loslaten. Ja, als je het zo ziet, dan brengt de filmmaker op deze wijze het proces van overlijden en wedergeboorte in kaart. Mocht je daarin geloven, natuurlijk. Als je puur naar de beelden kijkt, dan kun je dit inderdaad beargumenteren, want Oscar leeft voort als geest, ziel, of wat voor naam je er ook aan wilt geven.

Maar is al dat giswerk wel nodig? Bovenstaande interpretatie is volgens de filmmaker in ieder geval niet de boodschap die hij wilde overbrengen. De film gaat namelijk niet over reïncarnatie. In Den of Geek laat hij het volgende weten:

“Ik heb boeken over reïncarnatie en veel boeken over uittredingen gelezen. Eigenlijk gaat de film niet zozeer over reïncarnatie. Het gaat meer om iemand die wordt neergeschoten terwijl hij op LSD en DMT tript, en tript over zijn eigen dood en droomt dat zijn ziel aan zijn vlees ontsnapt, omdat hij de belofte aan zijn zus wilt houden dat hij haar nooit zal verlaten, zelfs na de dood.”

Dus, hoe spiritueel is de film dan? Als we Popmatters mogen geloven – een interessant artikel om te lezen – is die vraag simpelweg niet objectief te beantwoorden. Wederom komt het neer op je eigen, subjectieve ervaring. Net zoals de inhoud van een trip een subjectieve ervaring is.

En dat laatste is volgens Popmatters in ieder geval waar de film in geslaagd is. Want, zo schrijft de auteur, “de regisseur geeft naar tevredenheid de sensaties en mentale ervaring van een trip op LSD en DMT weer. In dit criterium slaagde hij overweldigend”. Hieronder meer daarover.

Tripeffecten in Enter The Void

In het begin van de film zie je al snel hoe Oscar (Nathaniel Brown) hogere sferen bezoekt door drugs te gebruiken. Van tijd tot tijd zien we psychedelische patronen op het scherm bewegen, die sterk doen denken aan de welbekende hallucinaties van psychedelische drugs.

Naast een hoop drugsgebruik en bijbehorende hallucinaties, zijn veel beelden in de film besprenkeld met flikkerende en van kleur veranderende neonverlichting, wat zeker bijdraagt aan het psychedelische karakter van de film.

Enter the Void trip

In de film worden bovendien allerlei andere technieken gebruikt om de film nog meer op een psychedelische ervaring te laten lijken. En toegegeven, ook dit komt dichtbij die ervaring. Helemaal als je bedenkt dat psychedelica vaak worden gebruikt om een ander bewustzijn te ervaren. Om de perceptie te veranderen.

Dat doet de film ook, want de beelden geven je zeker een andere perceptie dan je gewoonlijk in films gewend bent. Zo zweeft Oscar als geest boven de stad, al rondjes draaiend verdwijnt hij door muren en vliegt hij door gebouwen heen. Je zou er bijna misselijk van worden en gedesoriënteerd raken. Lichamelijke effecten die psychedelica ook kunnen opwekken.  

Conclusie

Al met al is het een interessante film om te kijken. Al is het alleen maar om de trippende beelden en visuele effecten te zien. Ook de relatie tussen psychedelica en spiritualiteit kan interessant zijn om te verkennen. Kijk de film en vorm je eigen mening, zou ik zeggen.

Maar wees gewaarschuwd. Want het verhaal is naar mijn mening niet echt sterk. Ik kon op sommige momenten lastig mijn aandacht erbij houden. Zo duren sommige scenes simpelweg te lang of worden te veel uitgekauwd. En er gebeurt eigenlijk ook niet zoveel. Er zijn bijvoorbeeld veel flashbacks die herhaald worden.

Wil je gewoon een film zien die over psychedelica gaat en geef je verder niet zoveel om het verhaal, dan zit je in ieder geval goed. Maar wederom, vorm vooral je eigen mening over de film. Over smaak valt immers niet te twisten.

Heb je de film gezien? Wat vond je ervan? Wil je er nog iets over kwijt? Laat het ons weten door een reactie achter te laten.

Enter the Void (2009)
Regisseur: Gaspar Noé
Acteurs: Nathaniel Brown, Paz de la Huerta, Cyril Rol, Ed Spear
Speelduur: 143 minuten, 161 (lange versie)



Reacties

Nog geen reacties. Waar wacht je op? Ieder bericht telt. Juist nu.


Reageer

Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.