EncyclopedieMDA

Ben je op zoek naar een magisch cadeautje? Laat je inspireren door onze top 50 cadeautips voor de feestdagen.

Azarius

  • $

$ 0, -

US$ 0,00

MDA - Encyclopedie

Menu tonen Menu verbergen

MDA

1 Reacties

MDA is een stof die is afgeleid van MDMA. Beide stoffen worden vanwege hun gelijkenis ook wel elkaars analoog genoemd. Hun chemische structuren lijken dus veel op elkaar, waardoor ook de werking van beide middelen op elkaar lijkt. Sommige psychonauten hebben echter een duidelijke voorkeur voor MDA. Daarom wil het gebeuren dat er voor de liefhebbers soms MDA pillen worden gemaakt. Pillen gaan echter van hand tot hand en op den duur weet men vaak niet meer welke stoffen in een pil zitten. Veel mensen die weleens een pilletje hebben genomen waarvan ze dachten dat er MDMA inzat, hebben daarom onbewust wel eens MDA gebruikt.

Het overgrote deel geeft echter de voorkeur aan MDMA. Zo is er een mythe ontstaan dat MDA mislukte MDMA is. Dit is absoluut niet waar. Het produceren van beide substanties lijkt weliswaar veel op elkaar, maar is toch ook weer dusdanig verschillend, dat je niet per ongelijk iets anders kunt maken. In dit artikel zullen we stilstaan bij de verschillen tussen beide middelen. Wat betreft de research voor dit artikel dient te worden vermeld dat er op Google Scholar en Pubmed geen onderscheid maken tussen de volledige naam van MDA en MDMA. Hierdoor is het buitengewoon lastig om wetenschappelijke publicaties te vinden die uitsluitend over MDA gaan. Vandaar de geringe onderbouwing in dit artikel.

Geschiedenis

MDA werd in 1910 voor het eerst gesynthetiseerd door chemici G. Mannish en W. Jacobson. In 1939 werd het officieel getest op dieren. Enkele jaren later startte de experimenten op mensen. Van 1949 tot 1957 kregen meer dan 500 proefpersonen de stof toegediend, om te onderzoeken of het kon dienen als antidepressiva. Tevens werd onderzocht of MDA het hongergevoel onderdrukt, waardoor het mogelijk ingezet kon dienen als afslankmiddel. Het farmaceutische bedrijf Smith, Kline & French leidde al deze onderzoeken.

Verder defen het Amerikaanse leger en de CIA proeven met MDA onder de codenaam EA-1298. Het leger was namelijk opzoek naar een zogenaamd waarheidsserum, dat is een middel dat je de waarheid laat zeggen. Uiteraard is dit middel niet gevonden. In 1953 stierf er een proefpersoon nadat deze intraveneus 450 mg MDA kreeg toegediend. Dit weerhield het bedrijf H.D. Brown er echter niet van om MDA in 1958 als antihoestmiddel te patenteren. Smith, Kline & French patenteerde MDA op hun beurt in 1960 als angstremmer. Twee jaar later liet het laatstgenoemde bedrijf MDA nogmaals patenteren, maar nu als middel om het hongergevoel te onderdrukken.

Wetenschapper Gordon Alles bestudeerde in de jaren vijftig de werking van MDA en nam tevens enkele malen een dosis. Hij was zeer verrukt over de uitwerking. Hierna publiceerde hij enkele stukken over MDA, die door hem ook wel de knuffeldrug werd genoemd. In 1960 veroverde MDA de recreatieve markt. LSD werd echter in 1966 verboden. Omdat veel mensen in die tijd zochten naar een vervanging voor LSD, steeg MDA in populariteit. Tegenwoordig staat MDA evengoed op lijst 1 van de Opiumwet wat betekent dat het illegaal is.

Chemie

MDA (3,4-methyleendioxyamfetamine) lijkt qua structuur zeer veel op MDMA. Zie hiervoor onderstaande afbeeldingen:

MDA:

MDA chemical structure

MDMA:

MDMA chemical structure

Omdat de stoffen zoveel op elkaar lijken, werkt MDA farmacologisch gezien ongeveer hetzelfde als MDMA. Beide middelen zorgen ervoor dat er meer serotonine en dopamine vrijkomt in de hersenen. [1] Het vrijkomen van serotonine resulteert in een euforisch gevoel en vergroot het empathisch vermogen. MDA stimuleert daarentegen sterker de 5-HT2a-receptoren dan MDMA dat doet. Hierdoor veroorzaakt MDA sterkere psychedelische effecten. MDMA kan ook resulteren in hallucinaties, maar meestal zijn deze minder uitgesproken en is er een hogere dosis voor nodig om echte visuals te ervaren. MDMA wordt in hoge dosissen echter deels door het lichaam omgezet in MDA. Het is dus goed mogelijk dat MDMA op zichzelf geen psychedelische effecten heeft, maar dat in het geval van een hoge dosis het eigenlijk de MDA is die ervoor verantwoordelijk is dat men gaat trippen.

Effecten

Na inname van MDA duurt het ongeveer twintig à dertig minuten eer het effect merkbaar is. Zoals al eerder gezegd lijkt het effect op MDMA, toch is het iets anders. Zo duurt een MDA-piek ongeveer een uur langer dan die van MDMA.

De psychische effecten zijn als volgt:

  • Euforisch gevoel. Het verliefde gevoel is meestal iets minder intens dan met MDMA. Dit komt omdat MDA een sterker trippend effect heeft, waardoor bepaalde gevoelens overstemd worden
  • Verhoogde concentratie
  • Sterkere behoefte tot praten
  • Meer energie. Dit is echter minder dan bij MDMA. Je wordt van MDA meestal een stuk ontspannener en zal niet snel de hele nacht staan te springen. Daarom kan dit middel op een feestje wat minder goed vallen
  • Tintelingen in het lichaam, vooral bovenop de schedel
  • Onrust
  • Verhoogd libido
  • Groter empathisch vermogen
  • Minder angsten en onzekerheid
  • Hallucinaties treden veel sneller op dan bij MDMA; het kan lijken of muren bewegen, je kan dubbel gaan zien of je ziet echt dingen die er niet zijn

Lichamelijke effecten:

  • Verlies van eetlust
  • Draaiende ogen
  • Verhoging van de bloeddruk en hartslag
  • Verhoging lichaamstemperatuur
  • Moeilijk kunnen plassen
  • Niet kunnen slapen
  • Droge mond
  • Grote pupillen
  • Stijve kaken. Dit fenomeen wordt ook wel 'strak staan' genoemd. Bij een hoge dosis kan zelfs de onderkaak gaan klapperen
  • Onscherp zicht
  • Bij een hoge dosis bestaat de mogelijkheid dat men misselijk wordt en gaat braken

Vanwege het psychedelische effect is MDA onvoorspelbaarder dan MDMA. Het ligt heel erg aan de persoon of deze het prettig vindt om te trippen of niet. Sommige vinden de trippende effecten van MDA echter zo fantastisch, dat ze nog een stapje verder gaan en de voorkeur geven aan intraveneus toedienen. Dit resulteert namelijk in een ervaring die niet te vergelijken is met iedere andere drugservaring. Het schijnt een zeer intens gevoel te zijn dat je geheel lijkt te overspoelen. Intraveneus drugs toedienen is echter zeer gevaarlijk, want een overdosis ligt al snel op de loer. Daar komt bij dat MDA intraveneus moeilijk te doseren is. Slechts 15 mg kan het verschil beteken tussen een waanzinnig mooie ervaring en een heftige bad trip. Om die reden is intraveneus toedienen absoluut af te raden.

Verstandig gebruik

Omdat MDA veel sterkere psychedelische effecten heeft en de piek een uur langer duurt, is het niet aan te raden dit middel te gebruiken wanneer je slecht in je vel zit of gevoelig blijkt te zijn voor psychedelica. In dat geval kan de trip weleens verkeerd uitpakken.

Met de EZ-test van Azarius kun je gemakkelijk bepalen of je pillen MDA of MDMA bevatten. Het wordt echter lastiger als de pillen allerlei verschillende stoffen bevatten. Wanneer je exact wilt weten welke stoffen en in welke dosering in je pillen zitten, dan is het raadzaam om ze te laten testen bij een zogenaamde testservice. Bij de Jellinek is het mogelijk om je pillen anoniem te laten testen.

Verder is het raadzaam om maatregelen te treffen waardoor de negatieve effecten in het lichaam worden tegengegaan. MDA zorgt er namelijk voor dat de serotonine voorraad in je hersenen in korte tijd wordt opgemaakt, waardoor je tijdens de trip een euforisch gevoel ervaart, maar zodra het middel is uitgewerkt, kom je in een dip terecht. Daarom is het handig je lijf een handje te helpen door in ieder geval ervoor te zorgen dat de juiste stoffen aanwezig zijn, waardoor je hersenen nieuwe serotonine kunnen aanmaken.

De meest eenvoudige oplossing is na afloop van gebruik de gedegen formule After D in te nemen. Deze uitgebalanceerde formule zal helpen om het serotoninegehalte weer snel op peil te brengen. After D bevat namelijk L-tryptofaan. Dat is een aminozuur dat nodig is voor de productie van serotonine. Tevens bevat het een hoog gehalte aan antioxidanten, wat de oxidatieve stress helpt te bestrijden. Ook zit er een hoge dosis magnesiumcitraat in, waardoor de spieren weer tot rust komen.

Risico's

Zoals al eerder aangegeven is er in 1953 tijdens een onderzoek iemand gestorven als gevolg van een (intraveneuze) dosis van 450 mg MDA. Deze dosis komt overeen met ongeveer drie à vier pillen. Onderzoek wijst verder uit dat een hoge dosis MDA bij ratten langdurige hersenschade kan aanrichten. [2] Ander onderzoek wijst uit dat ratten die een hoge dosis MDMA krijgen toegediend wel drie maanden lang een verminderd geheugen hebben en angstiger zijn. [3] Het is aan te nemen dat MDA ongeveer dezelfde toxische effecten heeft. Om die reden is het zeer af te raden om MDA vaker dan eens per zes weken te nemen, evenals het nemen van hele hoge dosissen wordt afgeraden. Kortom, MDA is zeker niet zonder gevaar.

Daarnaast zijn er ook nog acute risico's die direct na inname kunnen ontstaan, zoals oververhitting (hyperthermie), watervergiftiging (hyponatriemie), serotoninesyndroom, verhoogde kans op hartproblemen (cardiovasculaire problemen), epileptische aanval, acute opwindingstoestand, leverschade en psychische klachten.

Medische applicaties

In het verleden is MDA ingezet als antidepressiva, maar omdat het op de lange termijn juist het serotoninegehalte verlaagt en na een paar uur niet meer werk, bleek al gauw dat MDA geen geschikt middel is om mensen met een depressie te helpen. Sterker nog, het veelvuldig gebruik van MDA kan juist een depressie triggeren. Tevens werd het ingezet als afslankmiddel. MDA onderdrukt zeker het hongergevoel, maar het is absoluut af te raden om iedere dag MDA te gebruiken. Daar komt bij dat de psychedelische effecten normaal functioneren zullen belemmeren.

Zoals MDMA echter ook is gebruikt ter ondersteuning bij psychotherapie, zo blijkt MDA evengoed een helend effect te hebben bij het behandelen van het posttraumatisch stress syndroom. [4] MDA zorgt er namelijk voor dat men gemakkelijker over gevoelens kan praten, men minder angst ervaart en zich durft te openen. Op die manier kunnen enkele sessies met MDA een ondersteuning vormen voor het verwerken van trauma's.

Combinaties

Het is af te raden om MDA met andere middelen te combineren, dus ook niet met alcohol.

Dosis

  • De drempelwaarde: 60-75 mg
  • Een lichte dosis: 75 - 100 mg
  • Een gemiddelde: 100 -150 mg
  • Een sterke dosis:125- 175 mg

Contra-indicaties

Combineer MDA nooit met antidepressiva, sommige van deze medicijnen bevatten namelijk MAO-remmers, hierdoor stijgt het serotoninegehalte in je hersenen (dit geldt dus ook voor ayahuasca, wat MAO-remmers bevat). MDA doet dat ook. Als je beide combineert kan het serotoninegehalte zo hoog worden, dat je jezelf vergiftigt. Op deze manier kan het serotoninesyndroom ontstaan, dat levensbedreigend is.

Tot slot

Het mag duidelijk zijn dat MDA zeker geen mislukte MDMA is. Het is een ander middel, dat net als methylone wel op MDMA lijkt, maar toch een andere uitwerking heeft. Het is sterker, duurt langer en veroorzaakt heftigere psychedelische effecten. Sommigen vinden dat juist bijzonder aan dit middel, anderen vinden het storend. Omdat je vaak niet weet wat er precies in een pil zit, is het om die reden raadzaam altijd van te voren het product te laten testen, zodat je niet voor onaangename verassingen komt te staan.

Bronnen

1. Rothman RB, Baumann MH (2006). "Therapeutic potential of monoamine transporter substrates". Curr Top Med Chem. 6 (17): 1845–59. doi:10.2174/156802606778249766. PMID 17017961.
2. G Battaglia, S Y Yeh, E O'Hearn, M E Molliver, M J Kuhar, E B De Souza, 3,4-Methylenedioxymethamphetamine and 3,4-methylenedioxyamphetamine destroy serotonin terminals in rat brain: quantification of neurodegeneration by measurement of [3H]paroxetine-labeled serotonin uptake sites, JPET September 1987 vol. 242 no. 3 911-916
3. Kirsten C Morleya, Jason E Gallatea, Glenn E Huntb, Paul E Malletc, Iain S McGregor European Journal of Pharmacology Volume 433, Issue 1, Increased anxiety and impaired memory in rats 3 months after administration of 3,4-methylenedioxymethamphetamine (“Ecstasy”), 14 December 2001, Pages 91–99
4. Naranjo C. · Shulgin A.T. · Sargent T., Evaluation of 3,4-Methylenedioxyamphetamine (MDA) as an Adjunct to Psychotherapy, Medicina et Pharmacologia Experimentalis, Vol. 17, No. 4, 1967



Reacties

  • Jeffrey 31-07-2018 20:14:22

    Denk dat jullie even opnieuw moeten kijken naar de. Dosis, jullie zette bij gemiddelde dosis 150-250mg ,bij een sterke dosis 160/270mg en bij een zware 250mg🤨 daar klopt helemaal niks van. Zorg dat de informatie die jullie verstreke goed is wand anders kunne mensen foute maken


Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.