EncyclopedieWilliam S. Burroughs

Azarius

  • $

$ 0, -

US$ 0,00

William S. Burroughs - Encyclopedie

Menu tonen Menu verbergen

William S. Burroughs

0 Reacties

William S. Burroughs wordt over het algemeen beschouwd als een van de belangrijkste schrijvers van de 20ste eeuw. Hij was ook een ware kenner van drugs. Hij kan als een van grote psychonauten worden beschouwd, ware het niet dat hij altijd een ambivalent gevoel had over psychedelica.

William Burroughs signing a book

Vroege leven

William Seward Burroughs II werd op 5 februari 1914 in St. Louis geboren. Zijn familie was rijk aangezien zijn grootvader, waarnaar hij werd vernoemd, een rekenmachine had uitgevonden en de oprichter was van het bedrijf Burroughs, dat een belangrijke rol zou spelen in de computerwereld. De jonge Burroughs was al geÔnteresseerd in schrijven maar leek toen hij op Harvard Engelsging studeren (gevolgd door antropologie) op weg naar een normaal leven. Tijdens de Tweede Wereldoorlog slaagde Burroughs er niet in om in het leger te komen en hij begon te experimenteren met drugs. In die zelfde periode zou hij Jack Kerouac en Allen Ginsberg ontmoeten. Dit was het begin van een vriendschap die grote culturele consequenties zou hebben.

Junkie

Na afloop van de oorlog reisde Burroughs, inmiddels fulltime heroÔneverslaafde en parttime dealer, verschillende continenten af. Hij had zijn tweede vrouw Joan Vollmer tijdens de oorlog ontmoet. Zij vond drugs ook leuk, maar had een voorkeur voor bezendrine (destijds een legale variant van amfetamine). Zij begonnen een bewogen relatie en kregen een zoon (die zelf schrijver zou worden.) De drugslevensstijl begon een tol te eisen en Burroughs besloot om naar Mexico te verhuizen. De heroÔne had zijn interesse in seks tenietgedaan, maar zonder de drug begon de latente homoseksualiteit van Burroughs op te spelen waardoor de relatie onder spanning kwam te staan. Dit leidde uiteindelijk tot het beruchte Willem Tell incident. Op een nacht toen beiden dronken waren, trok Burroughs zijn pistool en vertelde zijn vrouw dat het tijd was voor hun "Willem Tell optreden". Vollmer zette vervolgens een glas op haar hoofd en hoewel Burroughs een uitstekende schutter was, richtte hij te laag en schoot haar dood.

Met behulp van omkoperij werd Burroughs na veel vertraging veroordeeld. Maar inmiddels was hij weer naar de Verenigde Staten teruggekeerd. Later zou Burroughs de moord zien als een essentiŽle gebeurtenis in zijn leven, hij zou nooit schrijver zijn geworden als het niet had plaatsgevonden. Toch had hij al het grootste deel van het manuscript voor de roman Junkie geschreven, hoewel hij dit voornamelijk had gedaan omdat Ginsberg hem er van had overtuigd. Junk (later Junkie) werd in 1953 gepubliceerd onder het pseudoniem William Lee. Tegenwoordig wordt het beschouwd als een klassieker van de drugsliteratuur, een zeer realistische blik op het leven van de heroÔneverslaafde. In die tijd was verslaving een taboeonderwerp en het werd gepubliceerd in een reeks goedkope pockets die hoofdzakelijk uit detectives en misdaadverhalen bestond. Het boek zou onopgemerkt blijven tot Burroughs een beroemd experimentele schrijver werd.

Late roem

Burroughs was altijd in beweging of op de vlucht maar zou uiteindelijk neerstrijken in Tanger. Deze Marokkaanse stad was voor hem gemaakt: mannen en drugs waren in overvloed beschikbaar. Onder invloed van cannabis (vooral het Marokkaanse gebak majoun) en een aantal opiaten begon hij aan een nieuwe een roman. Het resultaat was een hallucinerende tekst die Kerouac en Ginsberg tijdens een bezoek verzamelden en vorm gaven. De inhoud en de stijl van wat uiteindelijk Naked Lunch zou worden, waren zo radicaal dat alleen de Parijse uitgever Olympia Press, gespecialiseerd in "onpubliceerbare boekenď, het boek aandurfde. Gelukkig voor Burroughs werd het boek een schandaal en wegens obsceen taalgebruik in de Verenigde Staten verboden. Uiteindelijk werd het verbod verworpen maar Burroughs was toen al zoiets als een literaire ster geworden. Naked Lunch en daaropvolgende boeken als The Ticket That Exploded (1962) en Nova Express (1964) waren zeer populaire boeken in de tegencultuur van jaren '60. Burroughs, dan al vijftig jaar oud en altijd gekleed in pak, kreeg op deze manier een wat vreemde rol als een van de woordvoerders van een generatie. Deze status werd vastgelegd met zijn verschijning op de legendarische hoes van Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band van The Beatles.

IdeeŽn over drugs

Burroughs gebruikte bijna zijn leven hele leven drugs, hij slaagde er begin jaren zeventig in om van zijn heroÔneverslaving af te komen, al zou hij uiteindelijk weer terugvallen. Tegen het einde van zijn leven volgde hij nog een methadonprogramma. Hij bleef altijd geÔnteresseerd in de verscheidenheid aan drugservaringen en de geestelijke en lichamelijke werking van deze stoffen. De drugs vormden uiteindelijk onderdeel van een groter controlesysteem wat de antiautoritaire Burroughs eindeloos fascineerde. Burroughs was een paranoÔde libertair die er van overtuigd was dat de overheid vrijheden op verschillende niveaus wilde beperken. Zijn antropologiestudie in combinatie met zijn interesse in bewustzijnsveranderende middelen inspireerde Burroughs voor een expeditie van 7 maanden naar het Amazonegebied. Hij ging op zoek naar yagť, dat wij tegenwoordig kennen als ayahuasca, vooral omdat hij hoopte dat het hem van zijn verslaving kon genezen. Hij beschrijft zijn ervaringen in The Yage Letters dat bestaat uit zijn notitieboekjes en brieven die Burroughs naar zijn vriend Ginsberg stuurde. Burroughs was onder de indruk van de kracht van ayahuasca dat volgens hem zijn gelijke niet kende. En op typische Burroughs wijze kreeg hij last van paranoia en raakte ervan overtuigd dat de helper van de curandero hem ging vermoorden.

De encyclopedische kennis van Burroughs werd in de jaren '60 met open armen ontvangen toen therapeuten, wetenschappers en goeroes een manier trachtten te vinden om LSD legaal te houden. De autoriteiten waren er duidelijk op uit om LSD met verslaving te associŽren. Dit verklaart waarom Burroughs redelijk verrassend opwachting maakt in het boek LSD The Conscious-Expanding Drug. In het gezelschap van beroemde psychonauten als Timothy Leary, Alan Watts en Humphry Osmond gaf hij een heldere uitleg van het verschil tussen narcotische en bewustzijnsverruimende middelen. Burroughs had een realistische en onromantische kijk op drugs, zo gebruikte hij bijvoorbeeld graag cannabis bij het schrijven omdat het meerdere gezichtspunten opleverde maar wees tegelijkertijd het idee van inspiratie door drugs af.

William Burroughs on the set of Naked Lunch


Invloed

De invloed van Burroughs is bijna onmetelijk. In zekere zin paste hij de modernistische vrijheden van James Joyce toe in combinatie met een groot gevoel voor humor en een gebrek aan angst als het op taboe-onderwerpen aankwam. Hij past ook een schrijfmethode toe die cut-up werd genoemd. De schrijver knipte met een schaar in zijn tekst om vervolgens de stukken te herschikken en zo nieuwe combinaties en betekenissen te ontdekken. Veel van zijn beroemde boeken zijn een soort avant-gardistische sciencefiction die van grote invloed is geweest op schrijvers als J.G. Ballard, William Gibson en Robert Anton Wilson. Geen enkele schrijver heeft zoveel invloed gehad op de popcultuur als Burroughs. Steely Dan vernoemde zichzelf naar een dildo uit Naked Lunch , David Bowie paste de cut-up methode op veel van zijn liedjes toe, terwijl Patti Smith, Laurie Anderson en Kurt Cobain allen door zijn boeken werden geÔnspireerd. Burroughs deed soms mee in videoclips (`Just One Fix' van Ministry) en werkte zelfs samen met muzikanten op zijn album Dead City Radio (1990) waarop door de schrijver voorgedragen teksten worden voorzien van muziek door artiesten als Sonic Youth, Donald Fagen en John Cale. De inmiddels bejaarde schrijver speelde een verrassende rol in de film Drugstore Cowboy (1989) en in 1991 deed de Canadese horrorregisseur David Cronenberg een poging om Naked Lunch te verfilmen. Een letterlijke filmversie zou onmogelijk geweest zijn maar Cronenberg maakte een slimme combinatie van het boek met autobiografisch materiaal wat resulteerde in een unieke en trippy film.

William Burroughs overleed 2 Augustus 1997 op 83-jarige leeftijd aan een hartaanval. Hij werd op het familieperceel begraven. Onder zijn naam, geboortedatum en sterfdag staat alleen: American writer.

Bibliografie

Fictie

  • Junkie (1953)
  • Naked Lunch (1959)
  • The Soft Machine (1961)
  • The Ticket That Exploded (1962)
  • Nova Express (1964)
  • The Wild Boys: A Book of the Dead (1971)
  • Cities of the Red Night (1981)
  • The Place of Dead Roads (1983)
  • The Western Lands (1987)
  • Interzone (1989)
  • My Education: A Book of Dreams (1995)

Non-fictie

  • The Yage Letters (1963)
  • The Job: Interviews with William S. Burroughs (1969)
  • The Electronic Revolution (1971)
  • The Adding Machine: Collected Essays (1985)


Reacties

Nog geen reacties. Waar wacht je op? Ieder bericht telt. Juist nu.


Reageer

Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.