EncyclopedieFilm: Trainspotting

Azarius

  • $

$ 0, -

US$ 0,00

Film: Trainspotting - Encyclopedie

Menu tonen Menu verbergen

Film: Trainspotting

0 Reacties

Trainspotting poster

Trainspotting is een succesvolle Schotse speelfilm uit 1996. Mark Renton de hoofdrolspeler wordt gespeeld door Ewan McGregor. Danny Boyle heeft de film geregisseerd. Trainspotting is gebaseerd op het gelijknamige boek van Irvine Welsh dat evengoed een internationale bestseller is. In dit artikel zal worden uitgelegd waarom deze film een succes was.

De rode draad

Mark Renton leeft samen met zijn vrienden in de jaren negentig in Edinburg. Dit is de hoofdstad van Schotland. Hun leven bestaat voornamelijk uit bierdrinken, uitgaan, voetbal en diefstal. De rode draad in de film is het scoren en het gebruiken van heroïne. Duidelijk wordt hoe men verslaafd raakt en hoe diep men gedurende een verslaving kan zakken. Ook komt het afkickproces in beeld, net als de periode na het afkicken waarin het leven totaal zinloos lijkt.

De titel

Wanneer je de film bekijkt dan kun je je afvragen waarom voor deze titel is gekozen. Hoe goed je echter ook oplet of hoe vaak je de film ook ziet, het zal je niet duidelijk worden. Overigens zijn er op Internet wel mensen te vinden die denken een verklaring te hebben gevonden. Zo zou volgens sommigen de titel Trainspotting verwijzen naar een hobby die net zo zinloos is als heroïne gebruiken. Verder is te zien dat op het behang van Renton zijn kinderslaapkamer treintjes staan. Irvine Welsh beweert echter de titel alleen te hebben gekozen omdat het pakkend was. Er zit volgens hem geen enkele diepere boodschap in.

Verhaal

Gedurende de gehele film is er een voice-over te horen. Deze is ingesproken door Renton. Je ziet hem in de eerste scene een hit nemen. Ondertussen hoor je Renton via de voice-over een opsomming geven van alle dingen die je als burger zou moeten doen. “Een baan zoeken, studielening aflossen, een zorgverzekering afsluiten, een starterswoning kopen, de hypotheekrente vastzetten, kinderen krijgen, een auto aanschaffen, verhuizen naar een grotere woning…….” De opsomming duurt enkele minuten.

Tijdens het opnoemen van de vele burgerlijke verplichtingen wordt overgestapt op een voetbalspel. Je ziet de drie vrienden van Renton. Sick boy komt als eerste in beeld, hij is ook verslaafd. Daarna zie je de vriendelijke maar simpele Spud die eveneens gebruikt. Als laatste komt Tommy Mackenzie in beeld. Hij is in tegenstelling tot de anderen wel clean, maar heeft psychopathische trekjes.

Wanneer je hebt kennisgemaakt met de vrienden van Renton komt hijzelf weer in beeld. Je ziet hoe hij een diepe haal neemt van een sigaret, achterover op de vloer valt en de rook uitblaast. Tegelijkertijd stopt de opsomming en de voice-over vervolgt: “Maar waarom zou ik zoiets willen? Ik koos ervoor om geen leven te kiezen. Ik koos voor iets anders. En de reden? Die heb ik niet. Wie heeft er een reden nodig als er heroïne is?”

Daarmee maakt Renton een heel belangrijk punt duidelijk. Wanneer je namelijk heroïne neemt, doet niets er meer toe. Je voelt je dan heerlijk, maakt je geen zorgen en er is daarom geen enkele noodzaak om iets van je leven te maken. Je leeft van hit naar hit. Pas als je stopt met gebruiken komen alle problemen weer terug in je leven, vandaar dat stoppen ook zo moeilijk is.

Toch zit er volgens Renton ook een nadeel aan een verslaving en dat is het gezeur vanuit de omgeving. Het is de druk van familie en vrienden die Renton doet besluiten te stoppen met heroïne. Om af te kicken heb je volgens Renton nodig: “Een kamer die je niet kunt verlaten (hij timmert de deur dicht met planken), kalmerende muziek, tien blikken tomatensoep, acht blikken champignonsoep, één bak vanille ijs, magnesiummelk, paracetamol, mondspoeling, vitamine, bronwater, energiedrankjes, porno, één matras, één emmer voor urine, een tweede voor kots en een derde voor ontlasting, een televisie en een fles valium.” Je ziet hoe hij alles klaarzet.

Op het einde gaat hij toch nog een laatste shot halen, daarvoor breekt hij eerst de deur weer open. Zijn dealer heeft echter alleen zetpillen met opium. Bij gebrek aan beter, neemt hij deze pillen. Je ziet hoe Renton ze inbrengt. Hierna loopt hij met de zetpillen in zijn kont naar huis, ondertussen uitleggend dat je geconstipeerd raakt van heroïne. Zodra je echter stopt met gebruiken krijg je acute diarree. Hierna volgt een hilarische scene van een opiumtrip op het smerigste toilet van Schotland.

Het lukt Renton om af te kicken, maar een leven zonder heroïne is volgens hem zwaar. Hij en zijn vrienden - die ook afgekickt zijn - besluiten na enige tijd toch weer een shot te nemen. Al snel zijn ze opnieuw verslaafd en zien we de wereld door de ogen van een junk. Het gaat uiteraard van kwaad tot erger en er gebeuren een aantal diep trieste dingen die nou eenmaal horen bij het leven van een heroïneverslaafde. Wil je weten hoe het afloopt? Dan kun je de film bekijken op Netflix.

Lovende kritieken over Trainspotting

  • Derek Malcolm schreef in The Guardian dat Trainspotting een buitengewoon goede film was vanwege het feit dat het overkwam alsof men echt in de jeugdcultuur van Edinburg was gestapt. Het gevoel van vrije expressie zou volgens hem verbazingwekkend zijn.
  • In Empire stond dat Groot-Brittannië trots kon zijn en Hollywood zou juist bang moeten worden van dit grote succes.
  • Kenneth Turan schreef in de Los Angeles Times dat het magnetisme van acteur McGregor het monopolie had op zijn aandacht.
  • Entertainment Weekly gaf de film een tien.
  • Desson Howe schreef in The Washinton Post dat Trainspotting sinds Pulp Fiction zonder twijfel de meest provocatieve en vermakelijke pop-cultuurervaring was.
  • Time magazine gaf Trainspotting de derde plaats op de lijst van beste films in 1996.

Negatieve kritiek

Natuurlijk waren er ook enkele negatieve geluiden. Trainspotting zou volgens sommigen drugsgebruik promoten. De producer Andrew Macdonald reageerde hierop met de woorden: “We waren vastbesloten om te laten zien waarom mensen drugs gebruiken….het is leuk en het is afschuwelijk.” Het aantal negatieve kritieken bleef echter zeer laag.

Het succes van Trainspotting

In de jaren negentig was Trainspotting een absolute wereldhit. De film staat dan ook op nummer tien in de lijst van ‘de honderd beste Britse films’. Deze lijst is samengesteld door ‘The British Film Institute’. In 2004 ontving de film de publieksprijs ‘beste Schotse film’ ooit. De film heeft in Schotland 12 miljoen pond opgeleverd en op internationaal niveau 72 miljoen dollar.

Trainspotting scene

Waarom is Trainspotting een succes?

De filmmuziek is zonder twijfel goed gekozen. De soundtracks van de film zijn uitgegeven op twee cd's die net als de film goed verkochten. Verder waren de acteerprestaties van hoog niveau. Veel acteurs in Trainspotting zijn later gaan werken in Hollywood. Tevens bevat de film naast heftige scenes ook een behoorlijke dosis humor.

Het moment dat Spud wakker wordt in het bed van zijn nieuwe vriendin, is absoluut hilarisch. Zijn vriendin is nergens te bekennen. Tot zijn grote schrik beseft hij, als gevolg van het hevige drinken, in haar bed gepoept te hebben. In de volgende scene zie je hem fris gewassen de keuken inkomen met het vieze beddengoed onder zijn armen. Zijn vriendin woont nog thuis en haar ouders zitten met haar aan tafel. Vader en moeder zijn naar hem toe heel begripvol. Volgens hen kan het de beste overkomen. Hierdoor voelt Spud zich natuurlijk zeer ongemakkelijk. Zijn vriendin toont hem geen blik waardig.

De moeder wil het beddengoed overnemen, maar Spud bied aan om het zelf te wassen. Zij wil daar niets van weten en wil het beddengoed uit zijn hand trekken, maar Spud laat niet los. Zo ontstaat een getrek aan het besmeurde laken, dat plotseling uit zijn handen schiet en openvouwt, waardoor de ontlasting door de kamer vliegt. Het belandt ongelukkigerwijs op de hoofden van de moeder, vader en zijn vriendin. Dergelijke grappige scenes bieden een mooi contrast tegenover de schrijnende gebeurtenissen die gepaard gaan met een heroïneverslaving.

Het verhaal is rauw, maar realistisch. Velen kennen het beeld van de heroïnejunk, die alleen nog maar aan scoren kan denken. In de jaren tachtig telde Amsterdam 10.000 heroïneverslaafden. Wanneer je echter aan heroïne verslaafd bent, behoor je tot een wereld die niet toegankelijk is voor anderen. Trainspotting neemt je mee in deze wereld en levert een vrij realistisch beeld.

De bevestiging dat drugs voornamelijk slecht is

Natuurlijk is het gemakkelijker om een film te maken waarin drugsgebruik wordt neergezet als iets wat alleen maar slecht is, dan een film maken waarin duidelijk wordt gemaakt dat het ook leuk kan zijn. De prettige roes van heroïne wordt weliswaar in Trainspotting goed in beeld gebracht. Je snapt daardoor waarom mensen heroïne gaan gebruiken, maar je wordt vooral geconfronteerd met de horror die een verslaving met zich meebrengt. Drugsgebruik wordt in Trainspotting neergezet als iets wat alleen junks doen en wat op den duur altijd resulteert in ellende. Zo de heersende moraal bevestigend.

Zou je echter een film maken waarin drugs wordt gebruikt door mensen die dat verantwoord doen en vooral plezier eraan beleven, dan zullen Amerikaanse critici geen positieve kritiek durven geven. Neem de film Fear and Loathing in Las Vegas. Zonder twijfel is ook deze film van hoog niveau, maar in tegenstelling tot Trainspotting zet het drugs niet neer als iets wat alleen slecht is. In Fear and Loathing in Las Vegas wordt juist kritiek geuit op de samenleving. Er zijn dan ook bijzonder weinig recensies geschreven over deze cultfilm.

Trainspotting deel 2

Nu twintig jaar later komt deel twee uit. Alle leden van de oude cast doen ook deze keer weer mee. Er is nog weinig bekend over de precieze inhoudt, maar het is al wel duidelijk dat alle heren nog steeds van het pad afzijn. De belangrijkste zin in de trailer is dan ook: “History repeads hisself.”

Zelf kijken

Trainspotting is absoluut geen film die de intentie heeft om aan te zetten tot gebruik. Sterker nog, het is eerder een waarschuwing om geen heroïne te gebruiken. Het is daarom ook een beetje moraliserend. Dit neemt niet weg dat het een film is met zeer goed acteerwerk, mooi decor en goede soundtrack. Verder is het Schotse accent ook zeer vermakelijk om naar te luisteren. Mocht je deze film nog niet gezien hebben, dan is het absoluut een aanrader, zeker met het oog op deel twee dat binnenkort uitkomt.

Trainspotting (1996)
Regisseur: Danny Boyle
Acteurs: Ewan McGregor, Ewen Bremner, Jonny Lee Miller, Kevin McKidd, Robert Carlyle
Speelduur: 93 minuten



Reacties

Nog geen reacties. Waar wacht je op? Ieder bericht telt. Juist nu.


Reageer

Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.