EncyclopedieHeroÔne

Azarius

  • $

$ 0, -

US$ 0,00

HeroÔne - Encyclopedie

Menu tonen Menu verbergen

HeroÔne

0 Reacties

Heroïne is een opiaat. Straatnamen voor deze drug zijn ook wel smack, junk en bruin. Het is een bruin of wit poeder dat bitter smaakt. In droge vorm is het geurloos. Wanneer je het verwarmt en het gaat smelten, is een typische geur waar te nemen. Deze geur kun je misschien het beste omschrijven als dierlijk. Denk aan de lucht in een dierentuin en dan vooral het kattengedeelte.

heroïne poeders en pillen

Heroïne is één van de meest verslavende drugs die men kan verkrijgen. Halverwege de twintigste eeuw waren er veel heroïneverslaafden. Gelukkig loopt dat aantal steeds verder terug. Er komen - vanwege goede voorlichting - weinig nieuwe verslaafden bij.

Ondanks dat het gebruik van heroïne zeer af te raden is, zijn er een aantal interessante dingen over te zeggen. In dit artikel zullen we daarom niet alleen stilstaan bij de gevaren, maar ook bij de geschiedenis en de economische waarde van dit middel.

Geschiedenis Heroïne

Heroïne wordt van opium gemaakt. Opium is een soort hasj die verschillende verdovende stoffen bevat. Deze stoffen worden ook wel opiaten genoemd. Opium wordt verkregen uit de papaverplant. Een tekst in spijkerschrift daterend uit 3500 voor Christus beschrijft hoe men papaver moet verbouwen en hoe men opium uit de bloemknoppen kan verkrijgen.

In 1804 isoleerde Friedrich Sertürner de stof morfine als werkzaam bestandsdeel uit opium. Deze geïsoleerde stof bleek echter een veel krachtigere pijnstiller dan het mengsel opiaten in de papaverplant. Morfine is vernoemd naar de Griekse god Morpheus. Dit was de god van de dromen. De ontdekking van morfine kan worden beschouwd als een doorbraak binnen de geneeskunst. Wanneer je je been breekt, terminaal ziek bent of moet herstellen van een operatie, moet je er niet aan denken dat er geen morfine bestaat.

Bayer heroïne flesje

Behalve dat het werd gebruikt als een pijnstiller, werd het in eerste instantie ook ingezet als middel dat kon helpen om van een opiumverslaving af te komen. Helaas bleek het nog verslavender te zijn dan opium. Daarom werd er gezocht naar een minder verslavend alternatief. In 1874 dacht men dat gevonden te hebben in de vorm van diacetylmorfine. Dit is een afgeleide stof van morfine. Het bleek nog krachtiger dan morfine.

In 1898 bracht Bayer dit nieuwe middel op de markt onder merknaam Heroïne. Tegenwoordig is deze naam zo ingeburgerd dat het zelfs als soortnaam gebruikt wordt. De naam is afgeleid van de Griekse god Heros vanwege het feit dat heroïne zo krachtig is. Vele morfineverslaafden stapten over op heroïne. De geschiedenis herhaalde zich, want al gauw bleek dat heroïne nog verslavender was dan morfine. Helaas besefte men dit pas toen velen reeds verslaafd waren.

Vanwege het hoge aantal verslaafden werd in 1911 op aandringen van de V.S. een opiumconferentie gehouden. Dit was de eerste poging om opiaten als recreatief middel te verbieden. Omdat er vele economische belangen gemoeid gingen met de opiumhandel, duurde het nog drie conferenties om uiteindelijk in 1912 te komen tot het opiumverdrag. Deze werd echter pas na de Eerste Wereldoorlog ondertekend. Vanaf dat moment mochten opiaten alleen gebruikt worden voor wetenschappelijke en medicinale doeleinden. Recreatief gebruik was verboden. In 1924 werd in de V.S. ook het gebruik van heroïne als medicijn verboden. In Nederland is het als medicijn niet verboden, hoewel het zelden door artsen wordt voorgeschreven.

Methadon om af te kicken van heroïne

In 1941 kwam het synthetische middel methadon op de markt. Dit is net als heroïne een morfine-antagonist. Dat betekent dat het middel de werking van morfine nabootst. Het hecht aan de morfinereceptor en heeft daardoor een verdovend effect. Methadon heeft echter in tegenstelling tot heroïne geen roeseffect. In eerste instantie werd gedacht dat methadon daardoor minder verslavend was, maar ook deze keer herhaalde de geschiedenis zich. Het bleek net zo verslavend, zo niet verslavender te zijn dan heroïne.

Degenen die methadon kregen om af te kicken van een heroïneverslaving, rapporteerden dat zij tijdens het afkicken van methadon heftigere en langdurige afkickverschijnselen hadden. Een voordeel van methadon is wel dat je het gefaseerd kunt afbouwen. Dat is niet mogelijk als je heroïne gebruikt. Daarvan wil je alsmaar meer. Wanneer een heroïneverslaafde overstapt op methadon, zullen zijn lichamelijke en sociale condities echter aanzienlijk verbeteren. [1] Dit is vooral te wijten aan het verdwijnen van het roeseffect waardoor er weer interesse ontstaat in lichamelijke verzorging en sociale contacten.

Opkomst van de heroïne-junks

Begin jaren zeventig ontstond er een opbloei van heroïnegebruik. De Chinese maffia bracht zeer goedkope heroïne op de markt. Het was in die tijd nog goedkoper dan hasj. Het mag daarom niet verwonderlijk heten dat er vele verslaafden bij kwamen. Tien jaar later telde alleen de stad Amsterdam al tienduizend verslaafden. Mensen stierven massaal aan overdosissen, gebrek aan persoonlijke verzorging en HIV-infecties.

Als gevolg hiervan kreeg heroïne een zeer slecht imago, waardoor het weinig aantrekkelijk werd om ermee te beginnen. Daarnaast werd er veel aan voorlichting gedaan. Hierdoor nam het aantal verslaafden gelukkig ook weer gestaag af. Tegenwoordig spreken we daarom ook wel van een vergrijzing onder de heroïneverslaafden. De gemiddelde leeftijd van een heroïneverslaafde is nu 47 jaar. Binnen het uitgaansleven wordt dit middel nauwelijks aangeboden. De heroïne-junk sterft langzaam uit en dat is iets waar we als samenleving alleen maar blij mee kunnen zijn.

Chemische achtergrond heroïne

heroïne chemische formule

De chemische naam van heroïne is 6-mono-acetyl-morfine. Het is een derivaat (afgeleide stof) van morfine. Het werkt echter - als het gespoten wordt - veel sneller dan morfine. Dit komt door de zes extra acetylgroepen. Deze zorgen ervoor dat de stof razendsnel door de bloed-hersen-barrière wordt getransporteerd. [2] Eenmaal in de hersenen aangekomen en de acetylgroepen laten los, waardoor morfine ontstaat. Het heet daarom ook wel een pro-drug van morfine. [3] Heroïne hecht aan de opiaatreceptoren en heeft een stimulerend effect. Het activeert de receptor en het wordt daarom een agonist genoemd. Door het activeren van de opiaatreceptor ontstaat een euforisch gevoel. In vergelijking met morfine laat heroïne meer histamine vrijkomen, waardoor de body-high ook intenser is. [4]

Hoe ontstaat een heroïneverslaving?

Heroïne is zeer verslavend, want als de opiaatreceptor wordt gestimuleerd, worden tegelijkertijd opiaatreceptoren afgebroken. De receptoren zijn door het gebruik van heroïne overactief en om de balans te behouden, neemt het aantal af. Dit effect heet down-regulatie. [5]

Daarom heb je steeds meer nodig voor eenzelfde effect. Heb je reeds een aardige tolerantie opgebouwd en stop je met heroïne, dan heb je in vergelijking met een niet-verslaafd persoon veel minder opiaatreceptoren in je hoofd. Bepaalde chemische processen zullen daardoor onvoldoende verlopen. Hierdoor word je ziek. Als je stopt gaat je lichaam gelukkig snel nieuwe receptoren aanmaken. Het duurt ongeveer drie dagen eer het aantal opiaatreceptoren weer op zijn oude niveau is. Je bent dus drie dagen ziek.

Effecten van heroïne

Na inname treden al snel de volgende lichamelijke effecten op:

  • Lichaamstemperatuur daalt
  • Hartslag wordt langzamer
  • Ademhaling vertraagt
  • Pupillen verkleinen
  • Libido verlaagt
  • Plassen en ontlasten wordt moeilijker

Tevens treden de volgende psychische effecten op:

  • Een zeer hevig euforisch en warm gevoel stroomt door het lichaam. Sommigen beschrijven het als een gevoel dat vele orgasmes bij elkaar overtreft en je voelt het in ieder deel van je lichaam.
  • Men wordt kalm. Gevoelens van angst, pijn, verdriet en woede verdwijnen. Eigenlijk doet niets anders er meer toe. Alleen het gevoel van dat moment is nog belangrijk. De relevantie van praten met anderen valt weg.
  • Er treedt een extreem ontspannen en rustig gevoel op.
  • Men komt in een droomtoestand terecht.

Bijwerkingen heroïne

Wanneer je heroïne gebruikt kun je last krijgen van misselijkheid en in sommige gevallen is dat zo erg dat men moet overgeven. Hierdoor wil het vaak gebeuren dat iemand een zeer slechte eerste ervaring heeft en daarna nooit meer wil gebruiken. In dat geval zou je kunnen zeggen dat de misselijkheid een positief effect is.

Inname van heroïne

Heroïne kun je roken, snuiven, slikken en spuiten. Vanuit Azarius willen we hier niet bij stilstaan. De beste manier om heroïne te gebruiken is immers: NIET-gebruiken!

Hoe een heroïneverslaving zich kan ontwikkelen

Er wordt wel eens gezegd dat als je heroïne slechts eenmaal hebt gebruikt je dan al verslaafd bent. Dit is niet waar, maar dat maakt het juist extra gevaarlijk. Het is een middel dat je heel langzaam overneemt. Het effect is namelijk niet zo heel bijzonder, zeker niet als je het vergelijkt met XTC of LSD. Omdat het ook niet zwaar belastend is voor het lichaam, kan iemand zichzelf wijsmaken dat het allemaal wel meevalt.

Zo kan iemand één keer experimenteren met heroïne. Dit zou je de experimentele fase kunnen noemen. Vanwege het feit dat heroïne niet resulteert in een heftige kater en dat je na die ene keer echt niet de volgende dag gelijk weer wilt, ontstaat het idee dat je het wel vaker kunt innemen. Vaak maken beginnende gebruikers zichzelf wijs dat anderen veel slechtere dingen doen en dat heroïne onterecht een negatieve naam heeft.

Van eens per drie maanden gebruiken, gaat men naar eens per maand. Dan stapt men over naar eens per twee weken. Vervolgens komt er een moment dat iemand iedere week gebruikt. Dat is meestal het punt dat de omgeving zich voor het eerst zorgen begint te maken. Helaas resulteert heroïne voor langere tijd in afvlakking van emoties, waardoor enkel dagen een gevoel van onverschilligheid optreedt. Iemand die heroïne gebruikt trekt zich daarom niets aan van de zorgen uit zijn omgeving en gaat steeds vaker gebruiken. Uiteindelijk komt men in de derde fase terecht en dat is die van de verslaving. Iemand gebruikt meerdere keren per dag. Doet deze dat niet, dan wordt men ziek.

Hoe heroïne blijft trekken

Natuurlijk zijn er ook andere scenario’s mogelijk. Zoals eerder gezegd zijn er velen die een ‘eens maar nooit weer’ ervaring hebben gehad. Er zijn echter ook mensen die heroïne heel bewust een paar keer gebruiken en daarna niet meer. Mochten zij een prettige ervaring hebben gehad, dan blijkt vaak dat het middel lang aan hen bleef trekken. Het duurde soms wel maanden eer zij niet meer hevig terug verlangden naar die euforische staat.

Gevaren heroïnegebruik

Heroïne is om verschillende redenen gevaarlijk. De gevaren zijn:

  • Het is extreem verslavend. Eenmaal verslaafd en er treedt grote desinteresse op. Alleen het scoren van een nieuwe hit is nog wat telt. De maatschappelijke problemen die dan ontstaan zijn dan ook vele malen groter dan de lichamelijke belasting.
  • Heroïne is van zichzelf niet zwaar belastend voor het lichaam, zoals speed dat bijvoorbeeld wel is. Is iemand echter lange tijd verslaafd dan kunnen wel degelijk lichamelijke klachten optreden. Heroïne kan een persoon namelijk helemaal opslokken, waardoor een verslaafde geen interesse meer heeft in persoonlijke verzorging.
  • Als men teveel neemt, kan bewusteloosheid optreden. Wanneer men dan gaat braken, wat evengoed vaak voorkomt, bestaat er een risico om te stikken in het eigen braaksel.
  • Eenmaal verslaafd en er treed steeds meer desinteresse op. Dit kan gepaard gaan met het nemen van risico’s. Denk hierbij aan het gebruik van vieze naalden, waardoor men geïnfecteerd kan raken met HIV.
  • Door het spuiten kunnen er ontstekingen optreden. Omdat heroïne echter sterk verdovend werkt, wordt dat niet altijd opgemerkt, met alle gevolgen van dien.
  • Heroïne gaat gepaard met de snelle ontwikkeling van een tolerantie. Een beginnend gebruiker heeft dus veel minder nodig dan een ervaren gebruiker. Wanneer een ervaren gebruiker een shot klaarmaakt voor een beginnende, kan men zich wel eens lelijk vergissen. Op deze manier ontstaat gemakkelijk een overdosering. Als gevolg hiervan kan de ademhaling stil komen te staan, waardoor de gebruiker overlijdt. Het behandelen van een overdosis gebeurt door de stof naltrexon toe te dienen. Hiermee worden de opiaatreceptoren bezet zonder deze te stimuleren. Ze verdringen als het waren de heroïne. [6]

Tot slot

Het mag duidelijk zijn dat het af te raden is om met heroïne te experimenteren. Doe je het toch, besef dan dat je niet de eerste zult zijn die haast ongemerkt steeds afhankelijker wordt. Er zijn absoluut veiligere middelen te gebruiken. Verder zijn psychoactieve middelen waar je juist dingen van kunt leren, in plaats van je te verdoven, natuurlijk een stuk interessanter.

1. "DrugFacts—Heroin". National Institute on Drug Abuse. October 2014. Retrieved 19 October 2016.
2. Klous MG, Van den Brink W, Van Ree JM, Beijnen JH (2005). "Development of pharmaceutical heroin preparations for medical co-prescription to opioid dependent patients". Drug and Alcohol Dependence. 80 (3): 283–,br /> 3. Sawynok J (January 1986). "The therapeutic use of heroin: a review of the pharmacological literature". Can. J. Physiol. Pharmacol. 64 (1): 1–6.
4. Histamine release by morphine and diamorphine in man. & Cutaneous Complications of Intravenous Drug Abuse Nature Neuroscience 11, 1053 - 1058 (2008)
Published online: 1 August 2008 | doi:10.1038/nn.2165
5. Prefrontal cortex AMPA receptor plasticity is crucial for cue-induced relapse to heroin-seeking Michel C Van den Oever1, Natalia A Goriounova2, Ka Wan Li1, Roel C Van der Schors1, Rob Binnekade3, Anton N M Schoffelmeer3, Huibert D Mansvelder2, August B Smit1, Sabine Spijker1,4 & Taco J De Vries1,3,4
6. Haasen C, Verthein U, Degkwitz P, Berger J, Krausz M, Naber D (2007). "Heroin-assisted treatment for opioid dependence: Randomised controlled trial". The British Journal of Psychiatry. 191: 55–62



Reacties

Nog geen reacties. Waar wacht je op? Ieder bericht telt. Juist nu.


Reageer

Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.