

Het blad van de coca plant (Erythroxylum coca) wordt in verschillende landen in Zuid-Amerika al eeuwenlang gebruikt tegen diverse kwalen, en verwerkt in gerechten en producten. Traditioneel kauwt men op het blad, wat een licht stimulerend effect geeft (vergelijkbaar met koffie). Het is tevens de grondstof voor cocaïne.
Spaanse veroveraars die terugkeerden naar Europa namen het blad mee. Zelfs Shakespeare zou het hebben gerookt. Blad van de coca plant verliest snel zijn potentie en was derhalve moeilijk om over lange afstanden mee te nemen. Toch werd coca destijds geroemd als een 'levens elixer'. In 1814 verscheen een artikel in Gentleman's Magazine dat onderzoekers aanspoorde om te experimenteren met coca zodat het gebruikt kon worden als 'voedselvervanger, waardoor mensen zo nu en dan een maand zonder voedsel zouden kunnen overleven..."
De werkzame stof van de coca plant werd in 1855 voor het eerst geisoleerd door Duitse scheikundige Friedrich Gaedcke. Hij noemde het 'Erythroxyline'.
Coca-cola verscheen in 1886 voor het eerst op de markt, en werd aangeprezen als 'een voor de hersenen waardevol middel om alle zenuw kwellingen te genezen'. Coca-cola werd ingezet als drankje dat 'alle deugden van coca biedt, zonder de ondeugden van alcohol.' Het nieuwe drankje was verkwikkend en sloeg direct aan. Tot 1903 bevatte een normaal glas coca-cola ongeveer 60 milligram pure cocaïne. Vandaag de dag is dat vervangen door een extract van coca bladeren, zonder de werkzame stof erythroxyline. Het bedrijf Coca-Cola Company importeert jaarlijks zo'n 8 ton coca bladeren uit Zuid-Amerika.
Uitjebol - Coca
Wikipedia over coca

Tess - 2007-10-24 17:43:09
danku zeer:)